CUSTODĬA, æ, f. Prison; gardes, sentinelle. Syn. Carcer, præsidium, vigilia, excubiæ, conservatio. Epith. Fida, infelix capitis, libera et non sollicita, liberalis, optima tutissimaque, privata, publica, regia, horribilis, mirifica. Phras. 1. In custodiam dare, mettre en prison. In custodiam tradere; in custodia includere; custodia septum tenere. Cf. [Carcer]. 2. Ex custodia dimittere, relâcher. Ex custodia emittere, amittere, educere, eripere; vinculis levare, exsolvere. Cf. [Carcer], [Vinculum]. 3. In custodia esse, être en prison. In custodiis haberi, teneri, retineri. Usus: Exercitus, præsidium populi Rom., custodia provinciæ. Urbis custodiam agere. In urbis custodia te fortuna posuit, la fortune vous a commis à la garde de la ville. In hac custodia, velut in specula collocati sumus, ut populum metu vacuum nostra vigilia et providentia servemus. Illam coloniam ego meis vigiliis et custodiis munivi. Advigilare ad custodiam ignis. Illæ tabulæ privata custodia continentur.
CUSTŌDĬO, is, īvi, ītum, ire, a. Garder. Syn. Asservo, tueor, septum custodia teneo, in vigilia rei alicujus maneo, privata custodia contineo, incolumem servo, observo, præsidio sum, custodia teneo, præsidiis firmo, custodiis munio, præsidium impono, diligenti custodia asservo, speculor, conservo. Adv. Diligentissime librum, recte, sanctissime signa et ornamenta urbis. Usus: Me non solum amicorum fides, sed oculi universæ civitatis custodiunt. Posse percipere animo, et custodire memoria. Delecta juventus ejus corpus custodit. Custodire litteris magnorum virorum dicta.
CUSTOS, ōdis, m. Gardien. Syn. Conservator, vindex, defensor. Epith. Bonus defensorque provinciæ, diligentissimus pacis et otii, præclarus ovium, malus, primus. Custodes certi, multi, severi. Usus: Custos, præses, conservator urbis et libertatis. Malus custos diuturnitatis metus. Fani, urbis custodes. Sapientia custos et procuratrix hominis. Præficere custodes alicui rei. In aliqua re custodes ponere.
CŬTIS, is, f. Peau. Syn. Pellis, corium. Usus: Aliquid intra cutem inest vulneris.
CYCNĒUS, vel CYGNĒUS, a, um, De cygne. Usus: Cygnea vox et oratio.
CYCNUS vel CYGNUS, i, m. Cygne, oiseau. Syn. Olor. Epith. Providentes. Usus: Cygni non sine causa Apollini dicati sunt, sed quod ab eo divinitatem habere videantur, quia providentes, quid in morte boni sit, cum cantu et voluptate moriuntur.
CY̆LINDRUS, i, m. Cylindre. Syn. Quod volubile est, ut columna teres. Usus: Cylindrum volvere, versare.
CYMBA, æ, f. Barque, canot, nacelle. Syn. Scapha et parva navis. Usus: Cymbarum multitudo.
CYMBĂLUM, i, n. Cymbale, instrument de musique. Usus: Domus cantu et cymbalis personat.