DACTY̆LUS, i, m. Dactyle, Syn. Pes carminis heroici.
DĀCTȲLĬCUS, a, um, De dactyle. Usus: Numerus dactylicus.
DÆMON, ŏnis, m. Esprit, génie. Syn. Lar, genius. Cf. [Diabolus].
DÆMŎNĬUM, ii, n. Génie. Syn. Genius. Usus: Socrates ait, esse divinum quiddam quod dæmonium appellat, cui semper ipse paruerit, nunquam impellenti, sæpe revocanti.
DĀMA, æ, f. Daim, animal.
DAMNĀTĬO, ōnis, f. Condamnation judiciaire. Syn. Condemnatio. Epith. Aliena, misera, invidiosa. Damnationes acerbissimæ reorum, quotidianæ. Usus: Omnes damnatione ignominiaque digni. Reorum damnationes acerbissimæ.
DAMNĀTŌRĬUS, a, um, De condamnation. Usus: Judicium damnatorium.
DAMNĬFĬCUS, a, um, Malfaisant, nuisible. Usus: Bestia damnifica.
DAMNO, as, avi, atum, are, a. Condamner. Syn. Condemno, improbo, supplicio addico, damnatione afficio, vitam alicujus, aut sanguinem addico. Adv. Damnari honeste, inique a civibus, palam, voce omnium. Usus: Aliquem sceleris, injuriarum, stultitiæ damnare. Mulier unius peccati damnata uno judicio, multorum maleficiorum convicta putatur. Turpi judicio damnatus. Nomine conjurationis, de vi, de majestate damnatus. Capite damnatus. Causa judicata, convicta, damnata. Cf. [Condemno], Animæ damnatæ.