DĔINDE, Ensuite. Syn. Dein, exinde, exin, dehinc, post, postmodo, postmodum, tum, subinde, posthac, deinceps, secundo loco, secundum ea, posterius, post hæc, inde, post id locorum. Usus: Naturam primum videte, deinde inventionem, denique constantiam.
DĔ INTĔGRO, Derechef, de nouveau. Syn. Denuo. Usus: In morbum de integro incidi. Eas leges de integro ferri placet Cf. [Iterum].
DĒJECTĬO, ōnis, f. Expropriation. Syn. Depulsio. Usus: Qui illam vim dejectionemque fecerit.
DĒJECTŬS, ūs, m. Abatis. Usus: Viæ arborum dejectu impeditæ.
DĒJĔRO, as, avi, atum, are, n. Jurer, faire serment. Syn. Juro. Usus: Oneratus auro dejerat et clamat. Cf. [Perjurus].
DĒJĬCĬO, is, jēci, jectum, ere, a. Jeter à bas, précipiter, renverser. Syn. Deturbo, demolior, depello, disturbo, exturbo, præcipito, dimoveo, dejectionem facio. Phras. 1. De gradu suo hominem dejecit, il fit déchoir cet homme de son rang. De cœlo detraxit hominem honoris insolentia elatum; magistratu hominem movit superbia inflatum; abactum magistratu hominem in ordinem redegit. 2. Statuas Deorum dejecit, il renversa les statues des dieux. Simulacra Deorum depulit, evertit; Deorum statuas deturbavit, afflixit, comminuit, dissipavit; in terram præcipitavit; ad terram dedit; ad terram afflixit. Deorum simulacra demolitus est; disjecta, disturbata subruit, evertit. Usus: 1. Aliquem consulatu, de gradu, de statu vitæ, de possessionibus dejicere, déposséder, exproprier qqn de ses biens. Magistratum a gubernaculis reipublicæ, jugum cervicibus dejicere. Spe amicisque dejectus. 2. Adimo, enlever, retrancher. Metum hunc Siciliæ dejeci. Vide, quantum Philosophia de doloris terrore dejecerit. 3. Averto, abaisser, détourner de. Nusquam a republica oculos dejeci.
DĒJUNGO, is, junctum, ere, a. Désunir, séparer. Usus: Quæ dejuncta fuere, sociantur.
DĒLĀBOR, eris, lapsus sum, labi, d. Tomber de. Syn. Defluo, devenio, deflecto. Usus: 1. Aqua e tectis delabitur. Homo e cœlo delapsus. 2. Transl. Delabi in vitium, in turpitudinem, in morbum, in magnas difficultates. Ad alia sermo delabitur. Quæ delapsa fluxerunt, severis legibus vincienda sunt. Rem familiarem delabi sinere flagitiosum est. Cf. [Labor].
DĒLĀTĬO, ōnis, f. Dénonciation, rapport. Syn. Accusatio. Epith. Salutaris et diligens. Usus: Delatio nominis ad judicem. Delationem dare alicui, citer qqn en justice. Cf. [Accusatio], [Criminatio].