DĒGĔNĔRO, as, avi, atum, are, n. Dégénérer. Syn. Deflecto, descisco, deficio, discedo a moribus, non respondeo generi. Phras. Filius a paternis moribus degeneravit, le fils a dégénéré des mœurs de son père. Filius virtutem paternam projecit, abjecit; non insistit paternis vestigiis; a paterna virtute abest longissime; a parentis moribus discedit longissime; a patriis institutis moribusque abit, desciscit, alienus est; nullum paternæ virtutis in eo est vestigium; veteres majorum laudes ingenii asperitate obterit; paternæ indolis nihil refert; ingenio est patris moribus admodum dissimili; agendi ratio a ratione parentis distat longius; præter vultus speciem, patris nihil habet, nihil refert; credas hominem alio parente natum, ita moribus dissimilis est; ita mores a parentis optimi moribus abludunt, abhorrent, abeunt, dissident, dissentiunt; nemo parentem in filio cognoscat, ita longe a paterna consuetudine recedit; patris moribus haud respondet filius; haud sane in mores parentis abit filius; mores parentis persequi, vitam exprimere, consectari vestigia odiosum filio, nec jam pronum ingenio vitiis depravato. Cf. [Dissimilis], [Abludo], [Discrepo], [Imitor]. Usus: Utinam ejus filii non degenerassent a virtute paterna; ab illa perenni et contestata majorum probitate descivissent! Cf. [Descisco], Deterius fieri.
DĒGO, is, i, ere, a. Passer, consumer (le temps). Syn. Ago, transigo, traduco, vivo. Usus: Vitam, ætatem in exilio, egestate degere. Vitam cum virtute, sine molestia, in tranquillitate degere. Cf. [Vivo].
DĒGRĂVO, as, atum, are, a. Charger, appesantir. Syn. Premo, gravem et ponderosum reddo. Usus: Etiam peritos nandi lassitudo et vulnera degravant.
DĒGRĔDĬOR, eris, gressus sum, gredi, d. Sortir de, s’éloigner. Usus: Eques ad pedes degressus, cavalier qui a mis pied à terre.
DĒGUSTO, as, avi, atum, are, a. Goûter, essayer, effleurer. Syn. Delibo, gusto, attingo, agnosco, conjicio. Usus: Vellem, aliquid de his exercitationibus degustasses. Odorare hominem, degusta convivam tuum. Vis degustare vitam et fortunam meam? Cf. [Gusto].
DĔHINC, De là, à partir de là. Syn. Deinde, postea. Usus: Primum divertit, dehinc cœnavit. Cf. [Deinde].
DĔHISCO, is, ere, n. S’ouvrir, se fendre. Syn. Discedo. Phras. Dehiscit tellus, la terre s’entr’ouvre. Collabitur in immensam altitudinem; in ingentem hiatum decidit. Cf. [Hiatus]. Usus: Tellus, mare dehiscit.
DĔHORTOR, aris, atus sum, ari, d. Dissuader, détourner de. Syn. Dissuadeo, deterreo, avoco, revoco, abstraho, abduco, abstineo. Usus: Res ipsa me invitabit, aut dehortabitur. Cf. [Deterreo], [Avoco].
DĔIN, Ensuite. Syn. Deinde. Cf. [Deinde].
DĔĬNCEPS, De suite, après; de nouveau. Syn. Deinde, postea, posthac, rursus. Usus: Cavendum, ne, quod semel diximus, deinceps dicamus. Primum est, se conservare, deinceps, etc.