DĔSERTOR, ōris, m. Celui qui abandonne; déserteur. )( Conservator. Usus: An proditores salutis meæ estis, an desertores, quos propugnatores speraveram. Cf. [Apostata].
DĒSERTUS, a, um, Abandonné, désert. Syn. Relictus, incultus, vastus, vastatus, nudus. )( Celebris, frequens. Phras. Locus desertus erat, le lieu était désert. Locus erat humano cultu vacuus; solitudine et inopia vastus; locus inanis ac vastus a natura, et humano cultu; vasta erat in his locis solitudo. (Vulg. Desertum). Cf. [Solitudo]. Usus: Ager ab hominum cultura desertus. Desertissima solitudo. Via deserta, inculta, frondibus inclusa. Desertus ab officiis amicorum et abjectus. Cf. [Solus].
DĒSERVĬO, is, ire, n. Rendre service, servir. Syn. Servio. Usus: Officia mea, operæ, vigiliæ amicis deserviunt. Cf. [Servio], [Curo].
DĒSES, ĭdis, omn. gen. Oisif, inoccupé. Syn. Otiosus, nil agens. Phras. Desides sumus, nous sommes inoccupés. Marcescimus otio situque; senescimus otio; elanguescimus ignavia; socordius a nobis res agitur, geritur; luxuriantur animi otio; mulierum ritu sedemus desides, et cessamus; cessatores ignavi sumus. Cf. [Piger]. Usus: Sedemus desides domi, mulierum ritu inter nos altercantes.
DĒSĬDĔO, es, sēdi, sidere, n. Être assis. Syn. Subsideo. Usus: Frustra totum diem desedi.
DĒSĪDĔRĀBĬLIS, e, gen. com. Désirable. Syn. Expetendus. Usus: Nihil desiderabile concupiscunt.
DĒSĪDĔRĀTĬO, ōnis, f. Désir. Syn. Desiderium, cupiditas. Usus: In senibus nec tanta titillatio voluptatis est, nec desideratio. Cf. [Desiderium].
DĒSĪDĔRĬUM, ii, n. Désir, regret. Syn. Cupiditas; studium, ardor, amor, sitis, igniculus desiderii. )( Satietas. Epith. Diuturnum, gravissimum, incredibile, magnum, melius, minus, mirum, par, summum, tantum, triste. Phras. 1. Desiderium magnum commovit, il a excité de grands regrets. Injecit magnum sui desiderium; magno omnes sui desiderio affecit; magnum sui desiderium reliquit; est in desiderio civium suorum; desideria hominum mirifice incendit, excitavit, inflammavit; ingens sui apud omnes desiderium commovit. 2. Desiderio tui ardeo, je désire vivement vous voir. Æstuo, flagro, exardesco, incendor incredibili tui desiderio; tenet me desiderium ingens tui; teneor desiderio tui incredibili; summa cupiditate inflammor; totus sum in desiderio tui; vehementer te exspecto. Nihil mihi longius, quam ut te videam; studio teneor acerrimo; admirabili studio concitor; dici non potest, ut immineam in adventum tuum. Revolvor animo identidem in te; inflammato studio rapior. Ad insaniam te videre concupisco. Sitientissimum me tui profiteor; prægestit animus te videre. Efferor studio te complectendi; discupio tecum esse quamprimum. Ingens tui cupido incessit animum. Ingens ardor macerat, remordet animum cupido tui. Ingens animum cupido stimulat, invadit, incessit, me tui conspectu explendi. Dudum me cupido cepit videndi tui; in desiderium venit amicissimi hominis conspectus; magno animi fervore feror ad te complectendum; desiderium me tui ingens cepit; macerat me desiderio tui amicissima consuetudo nostra; jam dudum in amicissimi hominis amplexum trahi, rapi me sentio; ingens cupido animum stimulat videndi tui; accendi me incredibili cupiditate videndi tui persentisco. Cf. [Desidero], [studium]. 3. Desiderium urbis ferre jam non potest, il ne peut plus supporter d’être éloigné de Rome. Impar jam ferendo est desiderio patriæ; premitur, agitur desiderio patriæ; laborat ex desiderio patriæ suæ, elanguescit, contabescit, moritur desiderio patriæ; remordet animum patriæ desiderium; desiderio urbis maceratur. 4. Desiderium absentis amici lenire litteris possumus, nous pouvons par des lettres adoucir les regrets nous cause l’absence d’un ami. Minuere desiderium litteræ possunt, efficere, perficere tamen non possunt, ut omnino ponatur; litterarum subsidio consolari orbitatem nostram possumus; litteræ præstare possunt, ut intra modum amici desiderium se contineat; remittere, ac residere tantisper solet dolor ex amici absentia conceptus, ad conspectum litteratum. Usus: 1. Desiderium commovere, injicere, faire désirer qqch. Desiderium sui relinquere, laisser de grands regrets. Desiderium hominis non fero, je ne puis supporter l’absence de cet homme. 3. Absentis desiderium lenire litteris, adoucir par des lettres les regrets que cause l’absence d’un ami. 4. Desiderium renovare, instaurare, augere, inflammare, renouveler, augmenter le désir. Cf. [Studium].
DĒSĪDĔRO, as, avi, atum, are, a. Désirer. Syn. Desiderio rei flagro, in desiderio rei sum, desiderium me tenet, teneor studio rei; omnibus votis expeto, requiro, postulo, sitio, quæro, cupio, concupisco, aveo, opto, exopto, cupidus sum, avidus sum, inhio, aspiro, anhelo; in votis habeo; efferor studio, cupiditate ducor, rapior, inflammatus sum; studio incensus sum; æstuo, flagro, ardeo, exardesco. Adv. Diutius, in posterum, magnopere, manifestius, maxime, mediocriter, paulisper, plane, prorsus, valde, vehementer, graviter. Phras. 1. Nihil aliud quam cœlum desidero, je ne soupire qu’après le ciel. Animus meus in cœlo est; in desiderio cœlum est; æstuat animus, flagratque incredibili patriæ cœlestis cupiditate; cœlum spectat animus, nec præterea quidquam; tenet me beatarum in cœlo sedium ardor ingens, ac desiderium; efferor studio rapiorque cœlestis patriæ; ad cœlum acri animo tendo; incensus studio sum; animus exardescit cœlestis illius civitatis desiderio; ad cœlum studio inflammato rapior; dici non potest, quam flagrem desiderio patriæ cœlestis; quanto studio tenear beatorum sedibus quamprimum perfruendi; præter cœlum nihil aliud in desiderium venit. Cf. [Desiderium]. 2. Mirum in modum tuam laudem desidero, je désire ardemment vous voir honoré. Mire, mirifice, mirabiliter, mirandum in modum, admirabili quodam studio tuam laudem, tuum decus specto, cupio, aveo, exopto. Percupio tuam laudem; sum in desiderio tuæ laudis. Tuæ laudis cupiditate incredibili teneor, ardeo, flagro, sum incensus, sum inflammatus, ducor, trahor, rapior. Amore flagro tuæ laudis; studio sum incensus laudis tuæ. Alacris animo sum, ut honestissimum te videam; ut te videam honoratum, laude florentem. Tua mihi laus carissima est, cordi est, curæ est, prima est, inter primas ducitur, antiquissima est, in maximis est, inter ea, quæ apud me summa. Cf. [Aveo], [Cupio]. Usus: 1. Desiderant te oculi mei. 2. Desum, trouver qu’il y a manque. Eo in negotio fidem tuam et diligentiam desideravi. Nihil in Catone ad summam diligentiam desideres. Desiderata dicuntur tria militum millia. Tuam operam et diligentiam desidero.
DĒSĬDĬA, æ, f. Oisiveté, paresse. Syn. Inertia, ignavia, languor, socordia, segnities. )( Virtus. Usus: Desidiæ se dedere. Plenum esse desidiæ. Non in umbris, deliciis, otio, languore, desidia animum affecimus. Cf. [Piger], [Inertia].