DĒSĬDĬŌSUS, a, um, Oisif, négligent. Syn. Ignavus, socors, iners, deses, otiosus. Usus: Desidiosam artem dicimus. Inertissimum otium et desidiosissimum. Cf. [Deses].
DĒSĬDO, is, sēdi, ere, n. S’abaisser, s’affaisser. Usus: Terra hiatu vasto desedit.
DĒSIGNĀTĬO, ōnis, f. Plan, indication. Syn. Descriptio. Usus: Requiro totius urbis designationem et apparatum. Infinita quæstio sine designatione personarum et temporum.
DĒSIGNĀTOR, ōris, m. Ordonnateur des jeux et pompes funèbres. Syn. Qui ludis funebribus præest, quique locum, tempus personis designat ad agendum.
DĒSIGNO, as, avi, atum, are, a. Marquer, indiquer, noter. Syn. Describo, noto, significo, constituo, destino, definio, animo concipio, animo metor locum, regionem. Usus: Notat et designat oculis nos ad cædem. Facinus, consilium atrox designat. Castra, pontem, fabricam, operis totius formam designare. Designata sunt a DEO cuncta. Designatus, declaratus, decretus consul in annum sequentem.
DĒSĬLĬO, is, ŭi vel ĭi, sultum, ire, n. Sauter, se jeter de. Syn. Celeriter, et quasi saltu descendo, devolo, dejicio me per gradus, etc. Usus: Rejecta penula de rheda desiluit.
DĒSĬNO, is, sīvi vel sii, sĭtum, ere, n. et a. Cesser, interrompre. Syn. Desisto, cesso, finem facio, conquiesco, prætermitto, intermitto, omitto, evado. )( Incipio. Phras. Cur litterarum studia desinis? Pourquoi interrompre vos études? Ecquid in litterarum studio, velut perfecta re, conquiescis? cur litteris desistis? rationes litterarias deponis? Cur refrixit, defluxit, consenuit tam cito illud animi propositum ardens? cur exaruit tam cito illa vetus discendi cupiditas? ecquid erat, cur a mente tua tam cito recederes? ecquid litterarum studia tibi tam obsoleta? qua vetustate, aut negligentia emortuum est, evanuit, obsolevit, interiit tuum litterarum studium? ecquid tibi velut finitus labor constitit? cur doctrinarum studia abjicis turpi cessatione? cur cœptis absistis? cur conticescit, remisit tuus discendi ardor? Cf. [Deficio], [Cesso], [Finis]. Usus: Disputari desitum est. Libenter artem istam desinerem. Desine communibus locis. Cf. [Desisto].
DĒSĬPĬO, is, pŭi, ere, n. Avoir perdu l’esprit. Syn. Demens sum, deliro. Usus: Nimio gaudio prope desipiebam. Populus Atheniensis prope jam desipiens vestutate. Cf. [Deliro], [Insanio].
DĒSISTO, is, stĭti, stĭtum, ere, n. S’arrêter, cesser, se désister. Syn. Intermitto, cesso, demitto, discedo. Phras. 1. Desiste a lacrimis, cessez de pleurer. Missas fac istas lacrimas; mitte istas tandem querelas; aufer lacrimas; emove hanc pectore tristitiam; lacrimas cohibe, inhibe, tene; tempera tandem a lacrimis; sit modus lacrimis; impera tandem dolori tuo, et lacrimas reprime. Cf. [Lacrima]. 2. Dudum a litterarum studiis destitit, depuis longtemps il a abandonné l’étude. Dudum litteris et scholæ multam salutem dixit; a musis, ut si bellum ipsis indixisset, se disjunxit; divortium fecit cum musis; litterarum studia abjecit; operam a studiis alio traduxit, transtulit; litterarum studia missa fecit; librorum usum dimisit, deposuit; a studio bonarum artium discessit, se abjunxit Cf. [Desino]. 3. Desistet, spero, a petitione consulatus, j’espère qu’il cessera de briguer le consulat. Abibit, opinor, a petitione consulatus; ambitiosa hæc consilia abjiciet; abducet animum ab ambitioso hoc consilio; incepto absistet; deponet, nisi me fallit conjectura, voluntatem petendi consulatus; damnabit periculosa hæc consilia; voluntatem abjiciet. Usus: Causas tandem agere desiste. Auctionem facere destitit. Orare Pompeium non desisto. De sua sententia desistere, discedere. Cf. [Cesso], [Desino], [Abrumpo].
DESPECTĬO, ōnis, Mépris. Syn. Contemptio. Usus: Consolabitur eum magnitudo animi, et humanarum opinionum alta quædam despectio. Cf. [Contemno].