DEXTĔRĬTAS, ātis, f. Dextérité, adresse, habileté. Usus: Naturalis ingenii dexteritas. Multa in eo et dexteritas et humanitas visa.
DEXTRORSUM, A droite (avec mouvem.), du côte droit. Syn. Ad dextram.
Diabolus, i, m. Diable, démon. Phras. 1. Adversarius dolis instructissimus; mille artium summus ille artifex qui olim esu pomi interdicti primos parentes, et per illos omnium sæculorum mortales in immensam calamitatum voraginem e celsissimo fastigio præcipitavit; impurus, immundus, inquinatus spiritus; malorum, quæ geruntur, auctor; perditor hominum, spiritus contaminatus et perditus; nequissimus inimicus ac vexator hominum; hostis perennis ac juratissimus humani generis; machinator, seminator omnium malorum; omnis honesti osor, veritatis et humanæ salutis sempiternus et infensissimus inimicus; qui nullam unquam rationem hominibus insidiandi intentatam relinquit; veterator ille magnus, qui ex altissimo cœli domicilio dejectus, qui parentes primos corrupit, ac mentes eorum in transversum egit; cujus venenatissimis artibus quovis pene momento appetimur. 2. Diabolum expellere, chasser le démon. Malum dæmonem ex corporibus ejicere, exigere, profligare; exturbare ex obsessis, correptis, occupatis hominum corporibus inquilinos, immundos spiritus; malos genios humanis e corporibus depellere, emovere; infernos inquilinos diuturna possessione dejicere, deturbare, movere, demovere. 3. Obsessus est a Diabolo, il est obsédé par le démon. Insessus est ab Orci genio; oppressus, occupatus a teterrimo humani generis hoste ac vexatore; correptus a Tartareo hoste; a tortoribus Orci spiritibus agitatus, vexatus; inquilino malo dæmoni ad pœnam datus.
DĬĂDĒMA, ătis, n. Diadème. Syn. Corona regni, insigne. Usus: Antonius collegæ diadema imposuit.
DĬÆTA, æ, f. Régime, diète. Syn. Medicinæ pars, quæ victu morbos curat. Phras. Diæta nunquam oberit, la tempérance ne nuit jamais. Diæta uti; vivendi regulam et modum servare; in victu modo et lege quadam uti; certam quamdam in victu rationem tenere, servare; in cibi delectu rationem valetudinis ducere, spectare, habere, haud inutile fuerit. Usus: Diæta curari cupio, chirurgiæ tædet. Cf. [Abstineo a cibo].
DĬĂLECTĬCA, æ, f. Dialectique, logique. Syn. Disserendi ratio et scientia; Dialecticorum scientia; prudentia disputandi; veri ac falsi disceptatrix scientia et judex. Epith. Dilatata, disceptatrix, judex veri et falsi, muta, loquax, similis pugno. Usus: Zeno Rhetoricam palmæ, Dialecticam pugno comparavit. Dialectica confracta et stricta eloquentia. In dialectica exercebat. Dialectica cavet ratione, ne cui falso assentiamur, neve unquam captiosa probabilitate fallamur.
DĬĂLECTĬCĒ, Selon les règles de la dialectique. Syn. Dialecticorum more, subtiliter, tenuiter. Usus: Multa dialectice dicta.
DĬĂLECTĬCUS, a, um, Qui concerne la dialectique, habile dans cet art. Epith. Valens. Usus: Dialecticæ captiones; acumen Dialecticorum; perversa et præpostera Dialecticorum sapientia. Ambigua ad Dialecticum referenda sunt.
DĬĂLŎGUS, i, m. Dialogue, entretien. Syn. Disputatio, sermo in personas distributus. Epith. Mirificus. Usus: In iis sermonibus, qui dialogi appellantur. Nolunt personas viventes dialogis illigari.
DĬĀRĬUM, ii, n. Ration journalière. Syn. Stipendium militibus in dies singulos propositum. Usus: Cæsar celeritatem militum iter facientium diario incitat. Pro Ephemeride, diarium, journal, vulgi est.