DISCORS, ordis, omn. gen. Qui est en désaccord. Syn. Dissentiens, discordans. )( Concors. Usus: Ambitione discordes, divisés par l’ambition. Cf. [Discordo].
DISCRĔPANTĬA, æ, f. Désaccord, disparité. Syn. Dissensio, discordia. Usus: Scripti et voluntatis, rerum et verborum discrepantia.
DISCRĔPO, as, ŭi, are, n. Être en désaccord, en opposition. Syn. Discrepans sum, abhorreo, abludo. )( Convenio, congruo. Adv. Multum ab humanitate, paulum, valde. Phras. Græcorum mores a Romana gravitate multum discrepant, les mœurs légères des Grecs diffèrent beaucoup de la gravité romaine. Longe absunt; pugnant cum Romana gravitate. Abhorret a Græcorum levitate Romana constantia; aliena est a Græcorum moribus; ingens discrimen est inter Græcorum levitatem, et Romanam constantiam. Cf. [Abhorreo], [Abludo]. Usus: Ego a tuis consiliis minime discrepo. Hæc verba inter se discrepant, non cohærent. Hæc multum ab humanitate discrepant. Cum aliquo, ab aliquo, in re aliqua, inter se discrepare. Cf. [Differo], [Discordo].
DISCRĒTĒ, Séparément, à part. Syn. Distincte. )( Conjuncte, confuse.
DISCRĒTĬO, ōnis, f. Séparation. Syn. Distinctio, sejunctio. Usus: Barbarum: pro prudentia in discrimine faciendo, pro delectu et judicio, pro moderatione et temperatione, pro arbitrio victoris. Phras. 1. (Ad discretionem urbs se dedidit, Vulg.), la ville se rendit à discrétion. Se suaque omnia victoris potestati reliquit; deditionis conditionem quamvis subiit, accepit; armis positis ad victoris fidem confugit; victoris ditioni se permisit; nihil neque de vita, neque de libertate pacti cives in victoris fidem se permisere, tradidere. Cf. [Deditio]. 2. (Nullam plane habet discretionem, Vulg.), il n’a aucune discrétion. In puniendis de ictis nullam adhibet moderationem; moderatione et temperatione sublata, promiscue in omnes advertit; sine cura discriminis pœnas sumit; nullum adhibet in plectendo judicium; nemini ulla in re temperat. Cf. [Imprudens]. 3. (Ad bene regendam rempublicam magna opus est discretione, Vulg.), il faut un grand discernement pour bien gouverner la république. Ad tractandam rempublicam opus es prudentia in delectu bonorum; delectu atque judicio; prudentia atque scientia opportunitatis idoneorum ad agendum temporum; moderatione ac temperatione; rerum omnium hominumque delectu ac discrimine. In gubernanda republica caput est uti auctoritatis præsidiis moderate ac scienter. Cf. [Prudentia]. 4. (Ludere pro discretione, Vulg.), jouer une discrétion, c. à d., que le perdant doit payer une somme à la discrétion du gagnant. Ludere in spem lucri arbitrarii; ludere spe lucri alterius arbitrio permissa, delegata.
DISCRĬMEN, ĭnis, n. Différence; crise, épreuve; hasard. Syn. Differentia, delectus, judicium, moderatio. Epith. Certissimum, externum, iniquum, magnum, majus, maximum, medium, pertenue, propinquum, summum, totum, extremum. Phras. 1. Respublica est in discrimine, la république est en danger. Versatur in discrimine; in summum discrimen adducta est, venit, incidit, vocatur, devenit. 2. Discrimini se exposuit, il s’est exposé au danger. Sponte se in discrimen objecit, obtulit, contulit, intulit; discrimini caput obtulit, objecit. Cf. [Periculum]. Usus: 1. Discrimem omne, et delectum tollere. Ex hoc discrimen inter gratiosos cives, et fortes, de là différence entre les citoyens favorisés et ceux qui servent bien. Non est consilium in vulgo, non ratio, non discrimen, non diligentia. Discrimine recte, an perperam facti confuso, ne plus faire de différence entre le bien et le mal. 2. Periculum, danger. Discrimen totius belli in unius capite positum est. Cf. [Discretio].
DISCRĪMĬNO, as, avi, atum, are, a. Séparer. Syn. Distinguo. Usus: Etruriam via Cassia discriminat.
DISCRŬCĬO, as, avi, atum, are, a., sæpius p. Tourmenter cruellement. Syn. Excarnifico. Usus: 1. Discruciatum aliquem necare. 2. Transl. Discrucior, talem fundum ab homine tam improbo possideri. Cf. [Crucio], [Ango].
DISCUMBO, is, cŭbŭi, cŭbĭtum, ere, n. Se coucher. Syn. Accumbo, cubo ad mensam. Usus: Cœnati discubuerunt.
DISCŬPĬO, is, ere, a. Désirer vivement. Usus: Te videre et omnia conferre discupio. Cf. [Cupio].