ADMŌTĬO, ōnis, f. Action d’appliquer. Syn. Applicatio. Usus: Admotione digitorum nervi sonum explorare, essayer avec le secours des doigts la corde d’un instrument de musique.
ADMŎVĔO, es, mōvi, mōtum, mŏvere, a. Approcher, appliquer. Syn. Appono, applico, adhibeo, porrigo, extendo. )( Amoveo. Adv. Propius se. Usus: 1. Applicare se, et propius admovere. Aurem admovere, et subauscultare, prêter l’oreille. Ignes alicui, cruciatus, aspidem ad corpus admovere, appliquer le feu etc. 2. Transl. Alicui stimulos, terrorem, preces, blanditias, vim admovere, aiguillonner, employer la menace, la force, etc. Vultum, oculos ad rem admovere, regarder attentivement. Cf. [Adhibeo], [Applico].
ADMURMŬRĀTĬO, ōnis, f. Murmure d’approbation. Syn. Approbatio, plausus, acclamatio, applausus murmure factus. Epith. Divina, grata, multa et secunda. Usus: Grata, secunda concionis, senatus; aut adversa admurmuratio facta est. Cf. [Plausus], [Applaudo].
ADMURMŬRO, as, avi, atum, are, n. Murmurer en signe d’approbation. Syn. Admurmurationem facio. Adv. Valde. Usus: Senatus aut concionis faventis. Admurmurarunt universi. Cf. [Plaudo], [Assentior].
ADMŬTĬLO, as, avi, atum, are, a. Tondre, écorcher, dépouiller. Syn. Mutilo. Usus: Me usque ad cutem admutilasti.
ADNECTO, is, nexui, nexum, ere, a. Attacher à. Syn. Alligo, connecto. Usus: Naves littori adnectunt nautæ.
ADNĪTOR, eris, nisus sum, niti, d. S’efforcer, travailler à, tâcher. Syn. Nitor, molior, conor, adlaboro, applico. Usus: Vehementer Cæsar de triumpho adnisus est. Natura semper ad aliquid tanquam adminiculum adnititur. Cf. [Conor], [Nitor], [Laboro].
ADNŬMĒRO vel ANNUMERO, as, avi, atum, are, a. Compter, mettre au nombre. Syn. Numero, connumero, ad numerum addo. Phras. Tiro libertis Tullii adnumeratus est, Tiron est compté parmi les affranchis de Cicéron. In numerum libertorum adscriptus, relatus, cooptatus, adscitus, receptus fuit, in numero, vel de numero libertorum fuit; in numerum libertorum venit, pervenit; in numero libertorum habitus, positus, collocatus est. Usus: Age, ut cum candidatis adnumerere.
ĂDŎLESCENS, entis, m. Jeune homme. Syn. Juvenis, ephebus, pubes. Epith. Abstinens, acutus, bonus, bonus et eruditus, bonus et disertus, bonus et prudens, dignus illo loco ac nomine, bonus et strenuus, castus ac diligens, clarissimus atque fortissimus, omnium præstantissimus, princeps civitatis, comicus, cupidus laudis, deditus mirifice alicui, deformis, delicatus, disertissimus, divinus, incolumis, fortunatus, gratissimus, gravis et doctus, honestus in primis, ornatus in primis, honestissimus, humanissimus atque optimus, imperitus, bonus, non tam insulsus, quam non verecundus, non acriter intelligens, lectissimus, modestissimus, optimus, mihique carissimus, prætorius, pecuniosus, perditus ac dissolutus, potens, potentissimus, præditus summa spe et animi et ingenii, primarius, probus, propinquus, prudens, prudentissimus, ætate multo robustior duce, sanctissimus, studiosissimus, maxime familiaris, non solum indoctus, sed etiam rusticus; ingeniosissimus, et prope æqualis, locuples, loquax, miser, pernecessarius, et amicitia alicujus dignissimus, plenus ingenio, segnior. Adv. Admodum, multum. Phras. 1. Adolescens nobilis, jeune homme de race noble. Nobili loco natus; nobilissimus; princeps juventutis; florentissimus urbis; ornatissimus; familia ortus amplissima. Cf. [Nobilis]. 2. Adolescens ingeniosus et eruditus, jeune homme spirituel et instruit. Acutus, et disertus; plenus ingenio, rectissimis studiis, atque optimis artibus præditus; summa spe et animi et ingenii, nec indoctus. Cf. [Doctus]. 3. Adolescens optimis moribus, jeune homme bien élevé. Honestus imprimis, humanissimus atque optimus; castissimus ac modestissimus dignusque illo loco et nomine; ordinatus omnibus rebus, et verecundus. Cf. [Mos]. 4. Adumodum adolescens erat, il était encore bien jeune. Erat in flore ætatis primo; vixdum e pueris excesserat, vel ex ephebis; prætextus etiamdum erat; prope puberem ætatem erat; primo ætatis flore pubescebat; annos adolescentiæ vix attigerat; ætas a puerili studio vixdum exierat; pueritiæ annos vix egressus erat; utebatur etiamdum ætatis initio; integri sanguinis adolescens; adulta ætate puer, sed adhuc imberbis erat. Usus: Bona indole, summæ spei: aut perditus, dissolutus adolescens. Cf. [Juvenis].
ĂDŎLESCENTĬA, æ, f. Jeunesse, adolescence. Syn. Iniens ætas a 14. ad 25. vel 30. annum. Epith. Impura, liberior, libidinosa, et intemperans, magna, modestissima, plena spei, prima, proclivior ad libidinem, proterva, tota, turpis. Phras. Ab adolescentia, depuis la jeunesse. Ab ineunte, a prima, a teneriore ætate; a puero vel pueris; a pueritia; ab initio ætatis; a primis temporibus ætatis; a teneris. Usus: Libidinosa, intemperans adolescentia effœtum corpus tradit senectuti. Cf. [Juventus], [Puer].