EFFŪTĬO, is, ītum, ire, a. et n. Dire ou parler inconsidérément. Syn. Temere effundo. Usus: Quidam temere multa effutiunt. Cf. [Garrio].
ĔGĒNUS, a, um, Pauvre. Syn. Pauper, egens. Usus: Egenus consilii. Cf. [Pauper].
ĔGĔO, es, ŭi, ere, n. Manquer de; avoir besoin de. Syn. Indigeo, mihi opus est, quæsito opus est. )( Abundo. Adv. Indigne, magnopere, vehementer. Phras. Non egeo tuis consiliis, je n’ai pas besoin de vos conseils. Non indigeo tuis admonitionibus, consiliis; tuis mihi monitis nequaquam opus est. Tuis carere monitis facile possum. Supervacanea, parum utilia, nullius emolumenti, minime necessaria sunt mihi præcepta tua. Usus: Incredibile, quam egeam tempore. Consilio, auxilio, consolatione egere. Nihil illo loco egentius, nihil spoliatius. Servi et egentes concurrunt. Cf. [Inopia], [Pauper].
ĒGĔRO, is, gessi, gestum, ere, a. Emporter. Usus: Egerere prædam ex hostium tectis.
ĔGESTAS, ātis, f. Pauvreté, besoin. Syn. Inopia, indigentia, mendicitas, domestica difficultas. )( Abundantia, copia. Epith. Indignissima, summa. Usus: Ista paupertas, vel potius egestas. Egestatem, et luxuriem domestico latrocinio sustentavit. Non capiunt angustiæ pectoris tui, non egestas mentis tantam personam. Egestatem affert luxus. In egestate esse. Cf. [Paupertas], [Inopia].
ĔGO, Je, moi. Syn. Ipse. Usus: Ego sum ille Consul.
ĒGRĔDĬOR, eris, gressus, sum, gredi, d. Sortir. Syn. Exeo, prodeo. Adv. Tardius. Usus: 1. Certos mihi fines, terminos, cancellos describam, extra quos egredi non possim. Ex provincia, urbe, navi egredi. 2. Exerro, dépasser, excéder. Suo officio, a proposito egredi. Cf. [Exeo].
ĒGRĔGĬĒ, D’une manière supérieure. Syn. Bene, valde, præclare, belle. Phras. Egregie causam dixit, il plaida magnifiquement. Divinitus, luculenter, gloriosissime, magnificentissime, festive, avite, composite, excellenter, cumulatissime, summa facundia dixit Cf. [Valde].
ĒGRĔGĬUS, a, um, Excellent, supérieur. Syn. Excellens, præstans, præclarus. Adv. Medius fidius, omnino. Phras. Est vir egregius, c’est un homme accompli. Est vir egregia, mirifica, incredibili, singulari virtute; acerrimus vir et industrius; summa in eo gravitas, et animi altitudo. Magnus, clarus, amplissimus, insignis ad laudem, ingenui animi, summam integritatis laudem consecutus, omnibus rebus vir ornatus; in quo summa probitas, innocentia; genere, honore, copiis, existimatione facile princeps; in quo summa probitas, dignitas et splendor; flos, robur, lumen reipublicæ, et nobilitatis. Homo pene divinus, ornamentum et arx amicorum, decus urbis; in quo eximia et præstantia omnia; ab omni laude felix; excellenti animo et virtute; divinis quibusdam bonis instructus et ornatus; luculentus homo; quo nihil nobilius, sapientius; cumprimis honestus; summo honore et pudore, summo officio; spectatissimus ordinis sui, probatissimus, prudentissimus, frugalissimus, integerrimus, velut de cœlo delapsus; justitia et religione inclitus; vir exempli recti, ingentis spiritus; longe ante alios eminens, sanctus et innocens, virtute conspicuus; columen ac sidus reipublicæ; inclita justitia, religioque viri est; vir exempli recti, domi, militiæque; vir ingentis spiritus; multa morum elegantia, et ingenio illustri; viri quantæcunque fortunæ capax est ingenium; vir raræ et acerrimæ indolis; vir, quem viderim in vita optimum; flos nobilitatis; lumen reipublicæ. Cf. [Præclarus]. Usus: Egregia indoles. Egregius civis. In procuratione sua egregius. Cf. [Perfectus].
ĒGRESSŬS, ūs, m. Sortie, départ, débarquement. Usus: Magna frequentia meum egressum celebravit.