ĒNASCOR, ĕris, nātus sum, nasci, d. Naître de, s’élever. Syn. Nascor. Usus: E multis curis una enata est. Cf. [Nascor].
ĒNĂTO, as, avi, ari, n. Se sauver à la nage. Syn. Eno, evado, emergo. Usus: Ex ære alieno tandem enatavi. Cf. [Nato].
ĒNĀVĬGO, as, avi, atum, are, n. Éviter de, échapper à. Syn. Evado. Usus: E logicis, velut scopulosis cotibus tandem enavigavit oratio.
ĒNĔCO, as, cŭi, nectum, are, a. Tuer, faire périr. Syn. Interficio. Usus: Enecta fame sitique provincia; frigore, squalore, illuvie enecti. Cf. [Interficio].
ĒNERVO, as, avi, atum, are, a. Affaiblir, énerver, épuiser. Syn. Debilito, frango, effemino. Usus: Non te enervat, non debilitat senectus. Homo fractus, enervatus, muliebris, infirmus, afflictus. Cf. [Debilito].
ĔNIM, Car. Syn. Nam, namque, etenim. Usus: Vos enim, etc. Ponitur subinde in principio orationis: Enim volo te adesse. Enim mihi morem geri æquum est.
ĔNIMVĒRO, En effet, effectivement. Syn. At enim, profecto et vero. Usus: Enimvero ferendum non est. Ille enimvero negat.
ĒNĬTĔO, es, tŭi, ere, n. Briller, se distinguer. Syn. Clareo, emineo, eluceo, emico. )( Obscurus sum, jaceo. Usus: In bello ejus virtus enituit. Nemo in omnibus eloquentiæ partibus enitere potest.
ĒNĬTESCO, is, tŭi, escere, n. Commencer à briller. Usus: Vetustate semper magis enitescit.