ĒMOLLĬO, is, īvi, ītum, ire, a. Amollir. Syn. Effemino. Usus: Hostis Campaniæ amœnitate emollitus. Cf. [Mollio].
ĒMŎLŬMENTUM, i, n. Avantage, profit, intérêt. Syn. Accessio, utilitas, commodum. )( Detrimentum. Epith. Magnum, parvum. Usus: Erit hoc vobis honori, amicis utilitati, reipublicæ emolumento. Sine præmio et emolumento quidpiam facere. Afferet ea res magna emolumenta; magno emolumento erit. Cf. [Utilitas], [Commodum].
ĒMŎRĬOR, eris, mortŭus sum, mori, d. Mourir. Syn. Morior. Adv. Libenter, miserabiliter, pie. Phras. Emoritur, il se meurt. Ejus vita in desperatis numeranda est; in articulo discessus ex hac vita est; ad mortis limen perductus est; animam in momenta aget; frigescunt pedes, frons expallescit, livent labia, oculi hebetantur, os vultusque immutatur, venæ micare desinunt, mors per artus serpit lethali frigore adstrictos, sudor lethalis prorumpit, verbo, disturbatur domicilium, anima exturbatur. Cf. [Morior]. Usus: Pro amico emori possum. Cf. [Agonia].
EMPŎRĬUM, ii, n. Marché, entrepôt. Syn. Mercatus. Usus: Emporium Puteolanum, Massiliense.
EMPTĬO, ōnis, f. Achat, acquisition. Syn. Coemptio. Epith. Acerbior, falsa et simulata, præclara. Usus: Post hanc emptionem factam pecuniam dissolvit.
EMPTOR, ōris, m. Acheteur. Epith. Malus; multi. Usus: Venalem urbem dicebat, si emptorem haberet. Bonorum emptores. Cf. [Mercator].
ĒMUNGO, is, xi, ctum, ere, a. Moucher, — se, se moucher. Syn. Abstergo. Usus: 1. Tuus pater cubito emungere se solebat. 2. Furari, pecuniam fraude extorquere, vel blanditiis, dépouiller de. Argento aliquem naviter emungere. Cf. [Furor], [Eripio].
ĒMŪNĬO, is, īvi, vel ĭi, ītum, ire, a. Fortifier, munir. Syn. Munio. Usus: Emunitus in modum arcis. Cf. [Munio].
EN, Voici, voilà. Adv. demonstr. Usus: En crimen, en causa!
ĒNARRO, as, avi, atum, are, a. Raconter en détail. Syn. Explano, narro, propere expromo. Usus: Somnium suum enarravit. Cf. [Narro].