ĔQUĪNUS, a, um, De cheval, de jument. Usus: Seta equina.
ĔQUĬTĀTŬS, ūs, m. Cavalerie. Syn. Equitum turmæ; equitum munus, agmen equestre; alarii, equestres copiæ. Usus: Ita paratus ab equitatu et peditatu, ut, etc.
ĔQUĬTO, as, avi, atum, are, n. Aller à cheval. Syn. Equo vehor, vel vector, equo iter facio, in equo sedeo, vehor. Usus: Equitabat cum suis delectis equitibus. Cf. [Equus].
1. ĔQUŬLĒUS, ei, m. Jeune cheval, poulain. Syn. Equulus. Usus: Equuleorum vis effrenata fame debilitatur.
2. ĔQUŬLĔUS, ei, m. Chevalet. Usus: Ex equuleo suspendi, equuleo torqueri, éprouver les tourments du chevalet. Ponite vobis ante oculos vincula, verbera, equuleum, carnificem, tortorem.
ĔQUŬLUS, i, m. Poulain. Syn. Junior equus, equuleus. Epith. Nobilis, argenteus.
ĔQUUS, i, m. Cheval. Epith. Æneus, alacer, ferocitate exsultans, fortis, victor, inanis, intractatus et novus, melior, nobilis, pretiosus, publicus. Phras. 1. In equum ascendere, monter à cheval. In equum insilire; conscendere, inscendere equum. 2. Equo imponi, être hissé sur un cheval. In equum sublatus, illatus, impositus, subjectus est. 3. Equo insidere, être assis sur un cheval. Equo vehi, vectari, in equo sedere, vehi, equo sublimem ire. 4. Equo proficisci, partir à cheval. Equo expeditum provolare, flumen transmittere; equo se conferre aliquo; advehi equo; citato equo ferri. 5. Equum concitare, pousser un cheval, le faire courir. Admittere equum in hostem, equo calcaria subdere, adhibere, admovere. Citare equum; equum calcaribus incendere, incitare; equum in hostem agere, jumentum calefacere, cursum equi incitare; equum calcaribus concitare. 6. Equo celerrime provehi, courir au grand galop. Citato equo; equo calcaribus incenso; subditis calcaribus, effuso cursu ire, ruere, proruere, provolare; laxatis habenis invehi; effusis habenis evehi; detractis frenis equum concitatum calcaribus permittere; effrenatum equum, equum effrenum in hostem immittere. 7. Ex equo descendere, descendre de cheval. Desilire in pedes; desilire, descendere ex equo. 8. Equites jussit ex equis descendere, il ordonna aux cavaliers de descendre de cheval. Equitem ad pedes deduxit. 9. Ex equo decidit, il tomba de cheval. Jam dudum ægre hærens in equo ad terram defluxit; ex equo cecidit, decidit; de equo lapsus est. 10. Ex equo præcipitatus est, son cheval le jeta à bas. Effusus in præceps est; equo dejectus est. Cf. [Cado], [Decido]. 11. Circumagere frenis equum, tourner bride. 12. Frenos inhibere, serrer le mors. 13. Equo advehi, adequitare equo, advolare, accourir à cheval. 14. Equos jungere currum tracturos, atteler des chevaux à un char. 15. Equos abjungere, dételer les chevaux.
ĒRĀDĪCO, as, avi, atum, are, a. Arracher. Syn. Evello. Cf. [Destruo].
ĒRĀDO, is, rāsi, rāsum, ere, a. Arracher, extirper. Syn. Ex animo cupidinem eradere.
ĒRECTUS, a, um, Élevé; fier, superbe; animé. Syn. Stans, celsus. Usus: Is vagatur lætus, et erectus toto foro. Alacri animo, et erecto. Erectior hac oratione senatus. Cf. [Alacris].