EXANTLO, as, avi, atum, are, a. Épuiser, supporter. Syn. Excipio, exhaurio, perfungor. Usus: Omnes labores exantlare. Cf. [Perfero].
EXARDESCO, is, arsi, arsum, ere, n. S’enflammer, s’allumer. Syn. Inflammor. Adv. Acrius, subito, graviter. Usus: 1. Materia facilis ad exardescendum. 2. Transl. Amore, libidine, iracundia, libertatis desiderio, cupiditate exardescere. Mira in eum populi benevolentia exarsit. Ingenia multorum contra Stoicos exarsere.
EXĀRESCO, is, ārŭi, ere, n. Se sécher, s’épuiser. Syn. Exsiccor, exhaurior. )( Reviresco. Usus: Exaruere omnes. 2. Transl. Consumor, disparaître. Exaruit in me penitus illa dicendi facultas. Vetus illa mea urbanitas plane exaruit, et vereor, ut revirescat.
EXĀRO, as, avi, atum, are, a. Labourer. Syn. Aro. Adv. Omnino. Usus: Plus frumenti colligunt, quam exararunt. 2. Scribo, tracer sur des tablettes. Hoc epistolium in senatu exaravi.
EXASPĔRO, as, avi, atum, are, a. Hérisser; aigrir, exaspérer. Syn. Asperiorem facio; exacerbo, exulcero, irrito, accendo, commoveo. Usus: Animo exasperatus. Comprimere ac sedare animos exasperatos.
EXAUCTŌRO, as, avi, atum, are, a. Licencier. Usus: Milites omnes exauctoravit. Cf. [Dimitto].
EXAUDĬO, is, ivi, vel ii, ītum, ire, a. Écouter, exaucer. Syn. Audio. Phras. (DEUS preces nostras exaudiat, Vulg.), que DIEU exauce nos prières. Latine: DEUS ne aversetur; ne respuat; ne contemnat, ne despiciat; DEUS admittat; æquis auribus accipiat, suscipiat, perficiat; ne aversis auribus audiat preces nostras. DEUS nostris precibus flectatur, moveatur. Aures ne claudat DEUS; pateant aures DEI obsecrationibus nostris. DEUS nostris precibus aures det, præstet, præbeat; DEUS votis nostris precibusque annuat; preces nostras ratas habeat; precibus cedat nostris, relinquat locum; DEUS exorari se precibus nostris patiatur. Usus: Dicam voce clarissima, ut omnes exaudiant. Progressus aliquantulum, subito exaudit hinnitum. (Exaudio, exaucer, vulgi est). Cf. [Audio].
EXCÆCO, as, atum, are, a. Aveugler, rendre aveugle. Syn. Sensu videndi orbo, privo; oculis orbo, privo, oculos alicui eripio, eruo, effodio, excludo, exsculpo, exturbo. Phras. Palustris cœli vitio excæcatus est, l’air des marais le rendit aveugle. Oculorum sensu destitutus est; oculis captus est; aspectum amisit; oculorum aciem amisit; cæcitatem contraxit, conscivit; cæcitate affectus, videndi sensu, luminibus orbatus est; exstincta est illi oculorum acies; adempta, erepta videndi facultas; usu oculorum privatus est. Cf. [Cæcus].
EXCANDESCENTĬA, æ, f. Emportement, excès de colère. Syn. Ira nascens, repentina.
EXCANDESCO, cis, dŭi, descere, n. Prendre feu, s’enflammer. Syn. Exardesco. Usus: Excanduit, et me inimicitiarum causam quærere clamavit Cf. [Impetus], [Erumpo].