EXSCENDO, is, ere, n. Débarquer. Syn. Exscensionem facio. Usus: Navi in terram exscendo.
EXSCINDO, is, scīdi, scissum, ere, a. Ruiner, anéantir. Syn. Ad internecionem redigo, ad internecionem funditus deleo. Usus: Scipio Numantiam exscidit. Urbs exscindi se potius pateretur, quam, etc. Cf. [Everto], [Vasto], [Destruo].
EXSCRĪBO, is, scripsi, scriptum, ere, Copier. Usus: Tabulas exscripsit. Cf. [Describo].
EXSĔCO, as, cŭi, ctum, are, a. Couper. Syn. Seco, reseco. Usus: Qui exsecant pestem aliquam tamquam strumam civitatis. Medicina vitiosas partes exsecat.
EXSECTĬO, ōnis, f. Amputation. Syn. Excisio. Usus: Exsectio linguæ.
EXSĔQUĬÆ, ārum, f. pl. Funérailles, obsèques. Syn. Funus, pompa, justa, justa funeris, supremi diei celebritas, parentatio. Phras. Exsequias facere, faire les funérailles. Funus facere; funeris exsequias celebrare; cohonestare exsequias; exsequias ducere, prosequi; parentare; justa funebria solvere; funus ducere. Cf. [Funus]. Usus: 1. Funeris exsequias celebrare. 2. Exsequiis privare, priver des derniers honneurs. Exsequiarum honore, laudatione, pompa spoliare, orbare aliquem. 3. Exsequiarum honore carere, être privé des derniers honneurs.
EXSĔQUOR, vel EXĔQUOR, eris, sĕcūtus sum, equi, d. Suivre jusqu’au bout; achever, exécuter. Syn. Sequor, observo, præsto, perficio. Adv. Usque ad extremum. Phras. Exsecutus est imperium, il exécuta l’ordre. Defunctus est imperio; injunctum negotium transegit, perfecit, expedivit, effectum reddidit, confecit, absolvit; mandatum exhausit; mandatum nec moræ, nec molestiæ sibi habuit, dum exhauriret. Cf. [Perficio], [Efficax], [Facio], [Efficio]. Usus: 1. Exsequi officia aut mandata. 2. Imitor, imiter. Cur non factum illius exsecuti sumus? 3. Perficio, achever, exécuter. Quod semel cœpisti, quod ingressus es, exsequere. Fugam exsequi non omnes potuere. 4. Explico, expono, attingo, exposer, développer. Multa sunt præterea, quæ verbis exsequi non possum. Non exsequar peccata juventutis tuæ. 5. Jus suum exsequi, soutenir son droit. 6. Egestatem exsequi, souffrir la pauvreté.
EXSĔRO et EXĔRO, is, rŭi, ertum, ere, a. * Mettre à découvert. Syn. Extraho. Usus: Humeros exerere.
EXSĪBĬLO, as, avi, atum, are, a. Siffler, huer. Syn. Explodo. Usus: Histrio infacetus exploditur, exsibilatur, ejicitur. Cf. [Explodo], [Irrideo].
EXSICCO, as, avi, atum, are, a. Vider. Adv. Furtim. Usus: Lagenas furtim exsiccare. Exsiccatum genus dicendi.