EXSPŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Rejeter, vomir. Syn. Cum fastidio rejicio, expello.
EXSTINCTĬO, ōnis, f. Mort, extinction. Syn. Interitus. Usus: Supremas ille dies non exstinctionem, sed loci commutationem affert.
EXSTINCTOR, ōris, m. Celui qui éteint. Usus: Non exstinctor, sed auctor incendii, belli, seditionis. Exstinctor patriæ et proditor.
EXSTINGUO, is, xi, nctum, ere, a. Éteindre. Syn. Restinguo, opprimo. )( Incendo. Adv. Omnino, animum plane, maturius, simul, funditus, jam pridem. Usus: 1. Vir egregius mature exstinctus. Belli reliquias exstinguere. Memoria tanti sceleris non exstincta quidem, sed repressa vetustate. 2. Deleo, interitum affero, faire périr, détruire. Exstinguere senatum, leges, rempublicam, imperium, judicia. Alicujus salutem exstinguere, gloriam infringere. Furorem alicujus et audaciam opprimere, exstinguere. Cf. [Deleo].
EXSTIRPO, as, avi, atum, are, a. Déraciner, arracher. Syn. Extraho, evello; stirpem tollo, interficio, funditus deleo. Usus: Transl. Nisi omnem humanitatem ex ejus animo exstirpatam credimus. Vitia funditus exstirpari non possunt.
EXSTO, as, tĭti, tĭtum, are, n. Apparaître, se montrer. Syn. Appareo, consto, sum. Adv. Aliunde, nusquam, repente, subito, divinitus. Usus: 1. Exstant multa fortitudinis exempla. Multa tua in me merita exstant. 2. Emineo, dépasser, faire saillie. Navis ab aquis exstat. Quod est illuminatum magis, exstare et eminere videtur. Cf. [Exsisto].
EXSTRUCTĬO, ōnis, f. Construction. Usus: Exstructiones tectorum.
EXSTRŬO, is, uxi, uctum, ere, a. Élever, dresser. Syn. Ædifico. Adv. Accurate, vere. Usus: 1. Immortale monumentum exstruere. Ad cœlum exstruxit villam. 2. Cogito, se représenter. Age, exstrue animo altitudinem et excellentiam virtutis. 3. Onero, charger. Mensam exquisitis epulis exstruere. Cf. [Ædifico].
EXSŪDO, as, avi, atum, are, a. Faire avec peine. Usus: Laborem exsudare.
EXSŪGO, is, suxi, suctum, ere, a. Sucer entièrement; épuiser. Usus: Sanguinem, fortunasque omnium exsugere.