EXTĔNŬĀTĬO, ōnis, f. Atténuation (Fig. reth.). Epith. Concisa. Usus: Distincte concisa brevitas extenuatioque.
EXTĔNŬO, as, avi, atum, are, a. Rendre mince, diminuer. Syn. Minuo, attenuo, deprimo, elevo. )( Augeo, exaggero, amplifico. Adv. Sigillatim voluptates. Usus: Amor omnes molestias extenuat. Munus suum et beneficium verbis extenuare. Extenuatur spes nostra et evanescit. Extenuare atrocitatem facti, levare, elevare. Extenuabant angustiæ gradientium agmen. Extenuare suspicionem, offensionem, ignominiam et elevare. Cf. [Minuo].
EXTĔRĔBRO, as, are, a. Obtenir avec effort, arracher. Syn. Perterebro, exterebrando extraho. Usus: Nummulos, aurum exterebrare ex aliquo.
EXTERGĔO, es, vel EXTERGO, is, tersi, tersum, ere, a. Essuyer, nettoyer. Syn. Tergendo purgo, ac mundum facio. Cf. [Tergo].
EXTERMĬNĀTOR, ōris, m. Celui qui chasse, qui bannit. Syn. Expulsor.
EXTERMĬNO, as, avi, atum, are, a. Expulser, bannir. Syn. Expello, ejicio. Adv. Contra. Usus: Exterminare ab urbe. Reipublicæ auctoritatem. Rempublicam exterminare. Peregrinos urbibus exterminare. Cf. [Pello], [Ejicio].
EXTERNUS, a, um, Étranger. Syn. Extrarius, extraneus, exterus, alienigena, extrinsecus accedens, adventitius, peregrinus, advena. )( Domesticus. Usus: Externa commoda, et ad corpus pertinentia. Canum amor in dominos, odium in externos. Animos externa et adventitia visione pulsare. Adjumenta externa et adventitia.
EXTĔRO, is, trīvi, trītum, ere, a. Broyer; digérer. Syn. Comminuo, digero, conficio. Usus: Calor stomachi ad exterendum cibum.
EXTERRĔO, es, rŭi, ĭtum, ere, a. Épouvanter. Syn. Perterreo. Adv. Præter modum. Usus: Admotis dolorum facibus exterrentur plerique. Cf. [Terreo].