FLĂGRUM, i, n. Fouet, lanières. Syn. Flagellum. Usus: Vestalis flagro cæsa. Cf. [Flagellum].

1. FLĀMEN, ĭnis, m. Flamine. Usus: Flamen quirinalis. Flaminem prodere, creare, créer un flamine.

2. FLĀMEN, ĭnis, n. Souffle. Syn. Flatus, spiritus. Usus: Ad flamen austri inclinatior, tourné du côté du sud.

FLAMMA, æ, f. Flamme. Syn. Mobilior et splendentior pars ignis. Epith. Fœdissima, perniciosissima, pestifera, nefaria, recens, tanta, inveterata, tremula, vehemens. Flammæ innumerabiles. Usus: Transl. Sulpitius in eadem invidiæ flamma, malveillance. Cf. [Ignis].

FLAMMĔUS, a, um, De flamme. Usus: Stellæ natura flammeæ.

FLĀMMŬLA, æ, f. Petite flamme. Usus: Duæ e lucerna flammulæ visæ sunt.

FLĀTŬS, ūs, m. Souffle. Syn. Spiritus, flamen. Epith. Prosper. Usus: Eo vela do, unde aliquis flatus ostenditur. Cum prospero flatu fortunæ utimur.

FLĀVĔO, es, ere, n. Être jaune. Syn. Auri colorem refero, fulgeo.

FLĀVUS, a, um, Jaune. Syn. Color fulvo clarior et albior. Usus: Flavi capilli, cheveux blonds.

FLĒBĬLĬS, e, gen. com. Déplorable, regrettable. Usus: O flebilem speciem et miseram.