FORMĪDŎLŌSĒ, Avec timidité. Syn. Timide. Cf. [Timide].
FORMĪDŎLŌSUS, a, um, Effrayant, terrible. Syn. Horribilis. Usus: Dubium et formidolosissimum bellum. Cf. [Terribilis].
FORMO, as, avi, atum, are, a. Donner une forme, façonner. Syn. Figuro, fingo, effingo. )( Deformo. Adv. Decore. Usus: Formare orationem, eamque variare ac distinguere. Nos verba, ut ceram fingimus et formamus. Ut temperatus est aer, ita pueri animantur et formantur. Juventutem præceptis; consuetudinem, mores formare, conformare. Se ad alterius mores fingere, formare. Cf. [Fingo].
FORMŌSĬTAS, ātis, f. Belles formes, beauté. Syn. Pulchritudo, forma. Usus: Decorum positum est in tribus rebus, formositate, ordine, ornatu ad actionem apto. Cf. [Pulchritudo], [Forma].
FORMŌSUS, a, um, Beau. Syn. Pulcher, qui eximia facie est, ad aspectum venustus. )( Deformis. Usus: Formosissimæ virgines. Cf. [Pulcher].
FORMŬLA, æ, f. Règle, loi; formule de droit. Syn. Præscriptum, norma. Epith. Augustissima, antiquissima, certa, plena, consentanea rationi. Usus: 1. Testamentorum, sponsionum, postulationum, judiciorum, jurisconsultorum formulæ. 2. Norma, regula, règle, loi. Formula quædam constituenda, quam sequentes, ab officio nunquam aberremus. Erit hæc formula Stoicorum disciplinæ maxime consentanea.
FORNAX, ācis, f. Four, fourneau. Usus: Ardentes fornaces.
FORNĬCĀTUS, a, um, Fait en voûte, cintré. Syn. Qui fornicem habet. Usus: Paries fornicatus, mur plein, en voûte. (Fornicor, fornicatio, fornication, vulg. sunt.) Cf. [Scortor].
FORNĪX, ĭcis, m. Voûte, cintre, arc. Syn. Testudo, camera, arcus. Usus: Fornix vitium fecit.