FOSSĬO, ōnis, f. Action de creuser. Epith. Recens. Usus: Agri fossiones et repastinationes. Terra recenti fossione fumans.
FOSSOR, ōris, Cultivateur; fossoyeur. Syn. Qui fodit.
FŎVĔA, æ, f. Trou, trappe, fosse; piége. Syn. Fossa, scrobs. Usus: In foveam incidit.
FŎVĔO, es, fōvi, fōtum, ere, a. Soigner, entretenir, protéger, aimer. Syn. Tego, alo, tueor, retineo. Usus: Inimicum meum ita fovebant, ita in manibus habebant, ita osculabantur. Fove amorem, et auge, quo in me ferebaris. Semper te fovebo, et quibuscumque rebus potero, augebo. Omnibus me rebus semper fovit et ornavit. Hoc enimvero est alere vitium et fovere. Cf. [Alo], [Tueor], [Faveo].
FRACTUS, a, um, Brisé; abattu. Syn. Infractus, debilitatus, afflictus. Usus: Qui me animo nimis fracto esse, atque afflicto, loquebantur.
FRĂGĬLIS, e, gen. com. Fragile. Syn. Caducus. )( Firmus, stabilis. Usus: Corpus fragile, caducum, animus sempiternus. Quis stabile futurum et firmum confidat, quod fragile et caducum sit? Cf. [Infirmus], [Humanus], [Debilis].
FRĀGĬLĬTAS, ātis, f. Fragilité; faiblesse. Usus: Fragilitatem naturæ communis et imbecillitatem, et casus humanos et incertos eventus valetudinis pertimesco.
FRAGMENTUM, i, n. Fragment, morceau, débris. Syn. Rei fractæ pars, frustum. Usus: Fragmenta lapidum, lignorum.
FRĂGOR, ōris, m. Bruit éclatant, fracas. Syn. Rei fractæ sonitus, strepitus.
FRĀGRO, as, are, n. Exhaler une odeur forte. Syn. Odorem reddo, odorem afflo.