FRĔQUENTĬA, æ, f. Concours, affluence; abondance. Syn. Crebritas, multitudo. )( Paucitas, solitudo. Epith. Gravis et plena rerum, incredibilis, magna, similis, solida, tanta, usitata. Usus: Maxima frequentia domum deducebar. Summa hominum, assidua amicorum frequentia me celebrat et ornat. Cf. [Celebritas], [Multi].
FRĔQUENTO, as, avi atum, are, a. Fréquenter, être assidu auprès; célébrer. Syn. Celebro, sæpe adeo. )( Desero. Adv. Acervatim, summe. Phras. 1. Maritima loca libenter frequento, volontiers je vais sur le bord de la mer. Utor frequenter, nec sine voluptate maritima regione; maritimæ regionis aspectu libenter ac frequenter pascor; frequens ad maritimas regiones venio, accedo, quod eorum locorum aspectus mirifice me capiat, teneat, oblectet; frequenter et jucunde versor in locis maritimis; ut nihil jucundius est oculis meis maritimæ regionis aspectu, ita nusquam frequentior sum, quam in locis maritimis. Frequens sum in ora maritima, quod ex ejus aspectu miram hauriam voluptatem. Cf. [Adeo]. 2. Jam in tertium annum frequentat scholam, c’est la troisième année qu’il fréquente l’école. Jam in tertium annum magistro operam dat; in scholam itat; scholam terit; ea in schola versatur; in ludum commeat; scholam obit; magistrum audit. Usus: Maritima loca cum voluptate frequento, fréquenter. Vocem aliquam frequentare, répéter, redire souvent, in ore habere. Regionem aliquam coloniis, populis frequentare, peupler.
FRĔTUM, i, n. Détroit. Syn. Locus angustus in mari, maris æstus. Epith. Horrisonum, medium. Usus: Freto ad Messanam transit. Quid de fretis, aut maritimis æstibus plura dicam?
FRĒTUS, a, um, Appuyé sur, confiant en. Syn. Confisus, nixus, fultus. Usus: Partim innocentia fretus, partim gratia potentum nixus, partim amicitiis fultus.
FRĬCO, as, cŭi, ctum, are, a. Frotter. Dentes fricare.
FRĪGĔO, es, ere, n. Avoir froid. Syn. Algeo, conglacio. )( Caleo. Adv. Plane, valde. Usus: Sine Baccho et Cerere Venus friget. Studia populi, judicia frigent. Cf. [Frigus].
FRĪGESCO, is, ere, n. Se refroidir. Usus: Nos hic frigore frigescimus.
FRĪGĬDUS, a, um, Froid, glacé. Syn. Gelidus, algidus. Usus: Acumen frigidum; jejunia et frigida calumnia; lentus in dicendo ac prope frigidus orator. Cf. [Languidus].
FRĪGUS, ŏris, n. Froid, froidure. Syn. Vis frigorum. )( Calor. Epith. Gelidum, intolerabile, maximum, tantum, tremulum. Phras. Ingens est regionis ejus frigus, ce pays est très froid. Regio est propinquitate Alpium prægelida; infames frigoribus Alpes; incolarum corpora rigentia gelu torpent; torpentibus frigore nervis vix artus possunt flectere. Nunquam non humus illic gelu riget. Frigoris vis imbres concreto gelu adstringit; acrior ubique vis frigoris afflat e montibus; acrior ibi vis est frigoris; magnitudo frigorum tanta, ut corpora incolarum quamvis patientia algoris, obrigescant; artus sæpe vi frigoris amburantur. Usus: Frigus impendebat intolerabile. Vix in tectis ipsis frigus declinatur. Frigore obriguimus. Vis frigoris depellitur. Frigus se remittit.
FRĪVŎLUS, a, um, Frivole, futile, léger. Syn. Nugatorius. Usus: Frivolus sermo, et illiberalis. Cf. [Ineptus].