FRONDES, ĭum, f. pl. Feuilles, feuillage. Syn. Arborum folia. Usus: Via deserta, et frondibus et virgultis interclusa.
FRONDESCO, is, ere, n. Se couvrir de feuilles. Syn. Frondes emitto. Usus: Arbores verno tempore tepefactæ frondescunt.
FRONDŌSUS, a, um, Touffu, abondant en feuillage. Syn. Frondibus abundans. Usus: Montes frondosi.
FRONS, frontis, f. Front. Syn. Pars illa vultus ab oculis ad capillos. Epith. Bella, familiaris, pristina, verissima. Usus: Frons est animi janua. Frontis contractio gravitatis indicium. Tune ausus es, ista fronte te ostendere? Fronte et oratione magis, quam ipso beneficio capiuntur homines. Frontem contrahere, plisser, rider le front. Frontem corrugare, caperare, obducere. Frontem ferire, se frapper le front (en signe de dépit ou d’indignation). Frontem explicare, porrigere, exporrigere, se dérider. Cf. [Vultus].
FRONTO, ōnis, m. Qui a un large front. Syn. Tumida magnaque fronte præditus.
FRUCTŬĀRĬUS, a, um, De fruit, à fruit. Usus: Agri fructuarii, vectigales, champs affermés (qui paient une taxe).
FRUCTŬŌSUS, a, um, Qui rapporte, fécond, fertile. Syn. Frugifer, utilis. Usus: Ager fertilis natura, cultu fructuosus. Res rustica bene culta et fructuosa. Beneficia iis, a quibus proficiscuntur, fructuosa. Cf. [Fertilis], [Utilis].
FRUCTŬS, ūs, m. Fruit; produit, rapport. Syn. Fruges, fetus, partus, utilitas, commodum; voluptas, delectatio. Epith. Amplissimi, annui, desperati, extremi, integri, læti, uberes, mirifici, novi, præsentes. Phras. Magnum inde fructum habui, j’ai tiré de là un grand profit. Lætos et uberes consilii, laboris, et vigiliarum mearum fructus cepi, percepi, messui; fructus mihi amplissimos id consilium tulit, reddidit, genuit. Hoc consilium maximo mihi fructui fuit; consilii fructus nec unus, nec vulgaris erat. Consilii ac laboris hoc præmium, hunc fructum abstuli, qui longe omnium pulcherrimus. Usus ex consilio nihilo minor, quam ex labore capiebatur. Cf. [Utilitas]. Usus: Liberalitas pecuniæ fructus est pulcherrimus. Arbor fructus reddit annuos. Magnum gloriæ fructum e rebus gestis percepi. Honestissimæ voluptatis fructus in virtute inest.
FRŪGĀLIS, e, gen. com. Sobre, frugal, modéré. Syn. Frugi. )( Nequam. Phras. Frugalis sum, je suis sobre. Ventrem affero parabili victu contentum, exquisitas delicias non appetentem; inimicus sum luxuriosis epulis; vini cibique parcissimus; singulari sum frugalitate; cibo utor, victuque honesto magis, quam splendido. Usus: Optimus colonus, parcissimus, frugalissimus. Frugalis homo et moderatus. Cf. [Parcus], [Abstineo].
FRŪGĀLĬTAS, ātis, f. Frugalité, modération, sobriété. )( Nequitia, intemperantia. Epith. Singularis et admiranda. Usus: Singulari vir, et admiranda frugalitate. Frugalitas, ut opinor, a fruge. Cf. [Abstinentia].