FURTUM, i, n. Vol, larcin. Syn. Compilatio, rei alienæ fraudulenta tractatio. Epith. Apertum, improbissimum, impudens, impudentissimum, manifestum, maximum. Furta minora, magis occulta, illustriora, mira, multo plura et majora, notissima sordidissima, tanta, tam aperta. Usus: Furtum facere. Furti se alligare; furti damnari. Cf. [Furor].

FŪRUNCŬLUS, i, m. Dimin. ab FUR, Petit larron. Usus: Olim furunculus, nunc vero etiam rapax.

FUSCĬNA, æ, f. Fourche (de fer), trident. Syn. Tridens.

FUSCUS, a, um, Brun. Usus: Purpura plebeia, et pene fusca, la pourpre plébienne et presque brune (commune).

FŪSĒ, Avec étendue. Syn. Diffuse, disperse. )( Articulate, distincte. Usus: Fuse lateque disputare et dicere.

FŪSĬO, ōnis, f. Fusion, fonte; diffusion. Epith. Universa. Usus: Fusiones autem deorum.

FUSTIS, is, m. Bâton. Phras. Fustibus vapulavit, il a été fustigé. Fuste male mulctatus, male acceptus, percussus est; impactus non levi manu ac repetitis ictibus illi fustis est; fustis vim pondusque sustinere, ferre, pati cogebatur; fustuario male acceptus, mulctatus est; fustibus male contusus est ac dedolatus; onustus fustibus pene exanimis concidit. Usus: Fustem alicui impingere; fustibus implere caput; fuste aliquem coercere.

FUSTŬĀRĬUM, ii, n. Bastonnade. Syn. Fustium castigatio, verberatio. Usus: Fustuarium meritus.

FŪSUS, a, um, Large, abondant. Syn. Dispersus. Usus: Genus sermonis fusum ac profluens, discours abondant et plein d’harmonie. Aer fusus, air dilaté.

FŪTĬLIS, e, gen. com. Futile, de peu d’importance. Syn. Vanus, levis. )( Gravis. Usus: Quis non odit vanos, futiles, sordidos, leves? Futilis lætitia. Cf. [Vanus], [Levis], [Ineptus].