FŬRĬĀLIS, e, gen. com. Furieux, forcené, atroce. Syn. Furens. Usus: Furialis illa vox, cette voix de furie.
FŬRĬBUNDUS, a, um, Furieux, furibond. Syn. Mens alicujus furibunda. Crudeles et furibundos impetus latronis retardavit. Cf. [Furiosus].
FŬRĬŌSĒ, Comme un furieux. Syn. Furenter.
FŬRĬŌSUS, a, um, Furieux, en furie. Syn. Furens, furibundus, vesanus, mente incitatus. Phras. Homo furiosus, homme violent, furieux. Furore captus, repentino ictus furore; amens agitantibus furiis; cui furoris nescio quid objectum; qui furiis agitatur, perterretur, vexatur, torquetur, rapitur, præceps fertur, incitatur. Usus: Furiosa vis cupiditatis quo te rapuit? Mulier non jam morbo, sed scelere furiosa. Fervidum, petulans, furiosum dictum. Cf. [Insanus], [Furens], [Furo].
FŬRO, is, ere, n. Être hors de soi, fou, en délire; être en colère, en fureur. Syn. Insanio, bacchor, furore inflammor; abstrahor a sensu mentis; a me ipso discedo. Adv. Acerrime. Phras. 1. Quid ita furis? Pourquoi ces fureurs? Quæ te tanta pravitas mentis tenet, quis furor? Homo amentissime, et in omnibus consiliis præceps, et devie, quæ tibi res, quæ causa istam rabiem, nec enim audaciam appellare velim, accendit? Quis te furor, quæ mentis ad omnia cæcitas exagitat? Quo inflammato isto furore præceps raperis! Quo effrenatus ac prope amens furore ruis? Cujus feræ rabies occupavit animum tuum? Nullumne furori et effrenatæ violentiæ modum impones? 2. En! ut furit, voyez, comme il est en colère. En! ut, velut lymphatus, aut Bacchi sacris commotus, ardentibus oculis rabiem ostendat! ut incitata et vecorde mente, ut inusitata rabie in omnes invadat promiscue! ut agitantibus furiis velut lymphatus et attonitus, ira in rabiem versa, rabie accensus, fanatico furore percitus, in rabiem efferatus omnia conturbat! En! ut acriter exardescit! ut furore ardet et scelere! ut eum agitant furiæ, neque consistere usquam patiuntur! En! ut nefario furore instinctus, rapide omnia appetat, nec ruere demens, nec furere desinat! En! ut in rabiem furoremque conversus, nec jam mentis potens discurrat improbus! Cf. [Furiosus], [Furor]. Usus: Qui valetudinis vitio furunt, melancholici dicuntur. Luctu furere et dolore injuriæ.
1. FŬROR, ōris, m. Fureur, colère, rage; folie. Syn. Insania, rabies.)(Sanitas. Epith. Comes sceleris et audaciæ, consceleratus, consularis, credibilis, divinus, effrenatus, exultans, incredibilis, inflammatus, infractus, libidinosus, magnus, maximus, mirus, nefarius, notissimus, perniciosus, præceps, similis, summus, tantus, totus, tribunitius, vetus, vinolentus. Phras. Quia litem perdidit, furere cœpit, pour avoir perdu son procès, il est devenu fou. Quia causa cecidit, ad insaniam, dementiam, amentiam, furorem redactus est; mente captus est; mentem amisit; mens eum defecit, destituit; incidit in insaniæ morbum, in furorem prolapsus est; a mente, a seipso discessit; de potestate mentis exiit. Cf. [Furens]. Usus: Furorem esse aiunt mentis ad omnia cæcitatem. Furore occæcari. Furor hominem invadit. Furorem improborum comprimere, sedare, mitigare, apaiser la colère des méchants. Furor consedit, remisit, detonuit, consenuit, sa fureur est calmée.
2. FŪROR, aris, furatus sum, ari, d. Voler, dérober. Syn. Furtum facio, compilo, expilo, surripio, averto, interverto, bonis alienis manus affero, aliena in rem meam converto, clam eripio. Phras. 1. Nisi attenderis, furabitur, si vous n’y faites attention, il vous volera. Nisi attentus ad rem eris, furtum faciet; pecuniam avertet; domum compilabit; prædam faciet; quidlibet, nunc hoc, nunc illud subducet; furti se adstringet; furti se alligabit; viscatis manibus quidquid obvium fuerit, leget; manus ærario afferet; a rebus tuis manum haud abstinebit; qui manus steriles ad te attulerit, gravidas foras reportabit; pecuniam fraude subtrahet. 2. Ex illo libro multa furatus est, il a emprunté à ce livre bien des choses. Ab eo auctore multa furatus est, ex illo libro multa sumpsit; quos non ille rivos ex aliorum fluminibus, ex illo fonte in suum agellum deduxit, duxit, derivavit? Hos ille ingenii partus in suam rem convertit. Usus: Furatur aliquid, aut clam eripit, emisse se dicit. Si ego tuum ante legissem, furatum me abs te esse diceres.
FURTIM, En cachette, furtivement. Syn. Clam. )( Palam, libere. Usus: Furtim facere aliquid.
FURTĪVĒ, A la dérobée, secrètement. Syn. Furtim.
FURTĪVUS, a, um, Caché, secret, clandestin. Syn. Occultus. Usus: Furtivum iter facere.