GĀNĔÆ, ārum, f. pl. Taverne, lieu de débauche. Syn. Loca libidini et helluationibus apta, lustra. Usus: Ganearum fumus et nidor.
GĀNĔO, ōnis, m. Coureur de cabarets, mauvais sujet. Syn. Helluo. Epith. Facinorosissimus, egentissimus, cincinnatus. Usus: Quis ganeo, quis nepos. Cf. [Nepos].
GANNĬO, is, ire, n. Grogner. Usus: Quid ille gannit, quid vult? Que marmotte-t-il, que veut-il?
GARRĬO, is, īvi et ii, ītum, ire, n. Bavarder. Syn. Loquor sine delectu, garrulus, loquax sum. Phras. 1. Libenter garrit, il aime à babiller. Homo loquax est et odiosus: garrit, quidquid in buccam venit; totis diebus tinnit; linguæ immodicæ est et garrulus; futili et importuna loquacitate omnibus obstrepit; linguam gerit impense liberam et expeditam. 2. Inepte garrit, il parle à tort et à travers. Quidquid in buccam venit, deblaterat, effudit; garrit, quo neque pes, neque caput compareat; rimarum plenus est, hac, illac perfluit. Cf. [Loquor]. Usus: Garrimus, quidquid in buccam venerit.
GARRŬLUS, a, um, Babillard. Syn. Loquax. Usus: Garrulus ventosæ et immodicæ loquacitatis. Cf. [Garrio].
GAUDĔO, es, gāvīsus sum, ere, n. Se réjouir. Syn. Lætor, exulto, triumpho; lætitia, gaudio exulto; gaudio triumpho; lætitia afficior. Phras. 1. De prospero rerum tuarum successu immortaliter gaudeo, je me réjouis infiniment de l’heuereux succès de vos affaires. Lætitia exsulto; gaudio efferor et exsilio. Res tuæ secundæ mihi summæ jucunditati sunt; capio ex illis voluptatem non mediocrem; res tuas eo esse loco cum intueor, summa lætitia profundor; omnibus lætitiis incedo; nimio gaudio pene desipio. Vix capio eam voluptatem, quæ ex rerum tuarum prospero successu enata mihi est. Ex florentissimo rerum tuarum statu lætitiam capio, voluptatem haurio incredibilem. Res tuas tam florentes cum aspicio, cumulor gaudio ingenti; lætitia efferor et triompho. 2. Mire gavisus sum, je me suis grandement réjoui. Tanta lætitia auctus sum, pene ut non constarem mihi; incredibili gaudio sum elatus; manus sustuli ego et amici, tuumque gaudium gaudebamus. Etsi turpis est effusio animi, et lætitia exsultans, gestiens, immoderata, comprimere tamen vim gaudii non potui; vix præ gaudio mei compos fui; superfundenti se lætitiæ non temperavi; lacrimæ mihi gaudio manarunt; tanta mihi lætitia oborta est, ut in vultum erumperet, ut voce manibusque lætitiam animi significarem. Cf. [Lætus], [Lætor], [Jucundus], [Gaudium].
GAUDĬUM, ii, n. Joie. Syn. Lætitia, voluptas. Epith. Commune, exile, falsum, incredibile, insatiabile, maximum, nimium, summum. Gaudia perpetua, plena, vera. Phras. Novus is honor magnum mihi gaudium attulit, cette nouvelle dignité m’a comblé de joie. Ingenti me gaudio complevit, implevit; lætitia me extulit; animum gaudio explevit; in lætitiam insolitam me conjecit; delibutum gaudio me reddidit; lætitiam incredibilem mihi objecit; voluptate liquidissima me perfudit; lætitiam mihi præbuit; liberalissima me voluptate cumulavit; suavissimæ mihi voluptati fuit. Cf. [Delecto]. Usus: Gaudio affici, compleri, perfundi, cumulari. Gaudio efferri, exsilire, exsultare, triumphare. Gaudium erupit. Infausto nuntio publica gaudia contaminare. Cf. [Lætitia].
GĀZA, æ, f. Trésor royal; en gén. richesses. Vox persica. Syn. Ærarium, pecunia, thesaurus, regiæ opes, bona fortunæque. Epith. Maxima, regia, Gazæ pacatissimæ atque opulentissimæ. Usus: Ab auro gazaque regia manus abstinuit. Omnium locupletum fortunæ, omnium provinciarum fructus, omnium regum bona, vectigalia, divitiæ, Persicam gazam non adæquant. Cf. [Divitiæ], [Copia].
GĔLĬDĒ, Transl. Froidement; mollement. Usus: Res omnes gelide timideque ministrare.
GĔLĬDUS, a, um, Glacé. Syn. Frigidus. Usus: Gelidæ fontium perennitates, sources toujours fraîches et courantes.