GRĂVĀTĒ, Avec peine. Syn. Difficulter, ægre. )( Benigne, comiter. Usus: Benigne, non gravate.
GRĂVĒDĬNŌSUS, a, um, Catarrheux, sujet aux rhumes de cerveau. Syn. Ad gravedinem proclivis. Usus: Gravedinosos quosdam dicimus, quosdam herniosos, non quia jam sint, sed quia sæpe sint.
GRĂVĒDO, ĭnis, f. Rhume de cerveau, lourdeur de tête. Syn. Destillatio capitis nares claudens, vocem obtundens, siccam tussim movens. Epith. Molesta. Usus: Gravedine tentari, laborare. Gravedini subvenire, occurrere, obsistere. Gravedinem removere, abigere, repellere.
GRĂVĬDĬTAS, ātis, f. Grossesse. Usus: Graviditates et partus affert luna a sole illuminata.
GRĂVĬDO, as, avi, atum, are, a. Rendre mère. Syn. Gravidam facio. Usus: Terra seminibus gravidata, fécondée.
GRĂVĬDUS, a, um, Chargé, plein. Syn. Prægnans, fetus, plenus. Phras. Gravida est, elle est enceinte. Fert uterum, gestat uterum; fert ventrem, partum. Usus: Ubera gravida vitali rore.
GRĂVIS, e, gen. com. Lourd. Syn. Ponderosus. )( Levis. Usus: 1. Gravia omnia suo pondere in terram feruntur. 2. Arduus, difficilis, molestus, difficile, pénible, funeste. Vereor, ne tibi gravis sim. Eum ne graviore quidem verbulo compellavi, je ne lui ai pas adressé le moindre reproche. Tempus reipublicæ, anni gravissimum. 3. Magnæ auctoritatis, ponderis, dignitatis, grave (en parl. d’un homme), sérieux, influent. Vir prudens et auctoritate gravis. Nomen vestrum mihi grave et sanctum est. 4. Severus, sévère, rigide. Gravis sine arrogantia. Cato omnium gravissimus et severissimus. 5. Depressus, grave. Vox gravis. )( Acuta.
GRĂVĬTAS, ātis, f. Pesanteur; dignité, noblesse. Syn. Pondus; auctoritas. )( Levitas. Epith. Acrior verborum, admirabilis, ampla sententiarum, censoria, digna exspectatione, divina orationis, plena antiquitatis, incredibilis et inaudita, major, naturalis ac necessaria, paterna, perpetua orationis, singularis ac pene divina, summa, tanta, vetus judiciorum. Phras. Cato vir erat maximæ gravitatis, Caton était un citoyen plein de gravité. Vir erat divina quadam gravitate, morum majestate incredibili; nihil unquam nisi severissime et gravissime fecit. Erat in illo gravitas condita comitate; in ejus non sententia solum, sed nutu residebat auctoritas; erat in eo viro summa auctoritas et amplitudo; Cato prisci moris vir, et sanctus, in quo nihil solutum, leve, inconsideratum. Catoni incredibilem natura tribuit gravitatem; Cato admirabili vitæ gravitate præstabat; in Catonis vultu inerat prisca severitas, in verbis fides. Cf. [Auctoritas]. Usus: 1. In omnibus rebus adhibere, tenere, servare, tueri gravitatem. 2. Cœli gravitas tanta est, quantam vix sustinebo, (Vulg. Non est bonus aer), l’air est lourd, malsain.
GRĂVĬTER, Avec peine, difficilement. Syn. Ægre, moleste. Usus: 1. Graviter aliquid ferre, accipere. Graviter queri, ægrotare. 2. Severe, sévèrement. Graviter narrare, dicere, se gerere.
GRĂVOR, aris, atus sum, ari, d. Souffrir avec peine. Syn. Gravate aliquid facio, grave mihi duco, pigror. Usus: Non gravabor dicere, quod sentio. Non sum tam inhumanus, ut eo graver, quod vobis expedit.