GRĔGĀLIS, e, gen. com. Compagnon. Syn. Sodalis ex eodem grege. Usus: Gregales Catilinæ et consiliarii, la bande de Catilina, ses complices.
GRĔGĀRĬUS, a, um, De la foule, du commun. Syn. Collectitius, vulgaris. Usus: Gregarii milites, simples soldats.
GRĔGĀTIM, En troupeaux, par troupes. Syn. Per greges. Usus: Gregatim in supplicium rapti cives.
GRĔMĬUM, ii, n. Giron, sein. Syn. Sinus, complexus. Usus: E sinu gremioque patriæ abstractus Cicero. Filius in gremio matris educatus.
GRESSŬS, ūs, m. Marche, pas. Syn. Incessus, ingressus.
GREX, grĕgis, m. Troupeau, troupe, bande. Syn. Congregatio, cœtus, turba. Epith. Impurissimus prædonum, medius, totus, vetus. Greges flagitiosi hominum, magni amicorum, mercenarii, sordidissimi. Usus: Greges armentorum, equorum, amicorum, philosophorum. Unus e grege. In grege patronorum annumerer?
GRUNNĪTŬS, ūs, m. Grognement (du cochon). Syn. Vox porcorum.
GRUS, grŭis, f. Grue. Usus: Grues in tergo prævolantium capita reponunt.
GŬBERNĀCŬLUM, i, n. Gouvernail. Syn. Clavus. Transl. Administratio, procuratio, gubernatio. Usus: 1. Reipublicæ, imperii gubernacula prendere, tractare; ad gubernacula admoveri, sedere. 2. A gubernaculis aliquem repellere, dejicere. Recedere a reipublicæ gubernaculis.
GŬBERNĀTĬO, ōnis, f. Direction, gouvernement. Syn. Administratio, procuratio. Epith. Facilis, magna. Usus: Cupiditas consilii gubernatione regitur. Gubernationi præficitur. A gubernatione removere quempiam. Cf. [Potestas], [Administratio].