HĔRI, Hier. Syn. Hesterno die.
HĒRŌĬCUS, a, um, Héroïque. Syn. Herous. Usus: Heroicis temporibus, ætatibus, sæculis.
HĒROS, ōis, m. Héros. Syn. Princeps. Usus: Ignari, quantum in illo heroe esset animi. Heroum veteres casus fictique.
HĒRŌUS, a, um, Héroïque, épique. Syn. Heroicus.
HĔRUS, i, m. Maître de maison. Syn. Dominus, paterfamilias.
HĒSTERNUS, a, um, D’hier. Usus: Hesternus dies.
HEU! Ah! Hélas! Syn. Eheu! Usus: Heu me!
HEUS! Hé! Holà! Vox vocantis seu attentionem postulantis. Usus: Heus tu!
HĬĀTŬS, ūs, m. Ouverture. Syn. Labes, eluvio. Phras. 1. Terræ hiatus ex pluvia factus est, la pluie a creusé des crevasses. Terra imbribus discessit; in ingentem sinum, hiatum desedit; in immensam altitudinem collapsa est; in ingentem hiatum consedit; labes facta est multis locis, terraque ad infinitam altitudinem desedit. 2. Murus hiatum habet, le mur a une fente. Paries labem aut vitium fecit; labem duxit; rimas egit. Cf. [Labes]. Usus: Repentini terrarum hiatus. Cœlum findi visum velut magno hiatu. Patentes murorum hiatus, qui expleri non possent. Cf. [Dehisco].
HĪBERNA, ōrum, n. pl. Quartiers d’hiver. Syn. Loca, in quibus milites hiemant. Usus: In hiberna ducere, dimittere; ex hibernis educere exercitum. In hiberna deducere; in hibernis collocare milites.