HĬBERNĀCŬLUM, i, n. Quartiers d’hiver (pour les soldats). Usus: Communia hibernacula.
HĪBERNO, as, avi, atum, are, n. Hiverner, être en quartiers d’hiver. Syn. Hiemo.
HĪBERNUS, a, um, D’hiver. Syn. Hiemalis. )( Æstivus. Usus: Hiberni menses.
HIC, HÆC, HOC, Ce, cet, cette. Usus: Hunc pacis hostem.
HIC, Ici. Usus: Hic tu moraris?
HĬĔMĀLIS, e, gen. com. D’hiver. Syn. Hibernus. Usus: Nudi hiemalem vim perferunt.
HĬĔMO, as, avi, atum, are, n. Passer l’hiver. Syn. Hiberno. Adv. Jucunde. Usus: Ubi hiemabis?
HĬEMS, ĕmis, f. Hiver. Syn. Hibernum tempus, hiemale tempus, durum anni tempus. )( Æstas. Epith. Extrema, maxima, summa, teterrima. Phras. Aspera hoc anno hiems fuit, l’hiver a été rude cette année. Hiems hoc anno nive sæva, et omni tempestatum genere fuit insignis; erat hic annus hieme gelida et nivosa adeo, ut viæ clausæ, flumina innavigabilia fierent; tempus brumæ erat asperrimum, prægelidum, nivale; hiems erat teterrima et fœdissima. Hieme usi sumus injucunda, tristi et odiosa; hieme hujus anni nihil fœdius erat; nihil horribilius, arbores quæ rigoribus obnoxiæ erant, deussit omnes; nivis altitudo inexsuperabiles montes fecit, vimque frigorum vix urbis tectis sustinere, defendere potuimus. Cf. [Frigus]. Usus: Hiems præcipitat, senescit, conficitur, abit, l’hiver passe, le froid diminue. Hiemem tolerare. Hanc vim frigorum hiememque vix urbis hujus tectis sustinemus. Propter hiemis magnitudinem navigare non potui.
HĬLĂARE, Gaiement. Syn. Hilariter.