ÆTAS, ātis, f. Age. Accipitur: alias pro seculo; alias pro anno; alias universim pro tempore; alias pro tota vita hominis; alias pro vitæ humanæ partibus, infantia, pueritia, adolescentia, virilitate, senectute; quarum quælibet trifariam dividitur, ut alia sit viridis; alia adulta; alia præceps. 1. Ætas prima, enfance. Iniens, puerilis, infirma, tenerior; ætatis initium; ætatis prima tempora; ætatis primæ infirmitas, imbecillitas; ætas viridis, flexibilis, mollior. Cf. [Pueritia]. 2. Ætas media, âge mûr. Progrediens, confirmata, constans, adulta, integra, integerrima, matura; ætatis progressus, cursus; maturitas corroborata; ætas bona, optima, florens. 3. Ætas devexa, vieillesse. Ingravescens, affecta; confecta, decrepita, decursa, exacta, demensa, grandior, præcipitata, valde provecta, deflectens; ætatis præcipitis flexus, et ingravescentis. Cf. [Senectus]. Phras. 1. Ætate nostra, de nos jours. Nostra ac patrum memoria; ad nostram memoriam; ad hanc ætatem; ante memoriam meam; majorum nostrorum ætate ac tempestate. 2. Ætatem honestissime transigere, mener une vie très-honnête. Optimis in studiis ætatem agere, degere, terere, conterere, consumere, exigere. Usus: Ætate progredi, procedere, provehi, vieillir, avancer en âge. Ætate præcurrere, anteire, præstare, antecellere alios, surpasser en âge. Homo id ætatis, homme de cet âge. Cf. [Tempus].
ÆTĀTŬLA, æ, f. Âge tendre, bas âge. Usus: Cave primam tuam ætatulam ad libidinem conferas.
ÆTERNĬTAS, ātis, f. Éternité. Syn. Tempus fine carens, immortalitas, perennitas. Epith. Immutabilis, incredibilis, naturalis. Usus: Æternitatem nulla temporis circumscriptio. Immutabili æternitate veritas continetur. Mihi populus ea die non unius diei gratulationem, sed æternitatem, immortalitatemque donavit. Nomen tuum, et gesta immortalitati commendanda, consecranda sunt, éterniser son nom, sa mémoire, s’immortaliser. Cf. [Immortalitas].
ÆTERNO, as, avi, atum, are, a. Éterniser, immortaliser. * Syn. Æternum, immortale facio.
ÆTERNUS, a, um, Éternel. Syn. Sempiternus, immortalis, perpetuus, quod tota vitæ æternitate continetur. )( Caducus, mortalis. Phras. Æternum nomen, nom immortel. Perenne, perpetuum, immortale; æterno tempore, perpetuo, in perpetuum; in omnium ætatum memoria duraturum; nominis fama, quæ finem nescit, terminum non habet; famæ gloria sempiterna; immortalitati commendanda; cum tota æternitate coæquanda; quod nomen vigebit per omnium seculorum memoriam; quod seculis innumerabilibus; quod ipsa æternitate continebitur; quod nulla delebit unquam oblivio; quod posteritas alet, ipsa æternitas intuebitur. Usus: Causæ immutabiles, et æternæ. Æterno DEO æternum simulacrum mundus est.
ÆTHER, ĕris, m, Air subtil des régions supérieures, éther. Syn. Cœlestium orbium, igniumque regio, item: Aer subtilior. Epith. Æternus, ignifer, immensus, immoderatus, non satis aptus, tenuis, ac perlucens et æquabili calore suffusus. Usus: 1. Aerem complectitur æther. In æthere astra volvuntur. Æther fragoribus resonat. 2. Cœlum, ciel. Omnia cingens et coercens cœli complexus, qui idem æther vocatur; extrema ora, et determinatio mundi.
ÆTHĔRĔUS, melius tamen ÆTHĔRĬUS, a, um, Éthéré, de l’air, du ciel. Usus: Æthereus ignis.
ÆVUM, i, n. Éternité. Syn. Ætas æternum duratura, sempiterna. Epith. Æternum, sempiternum. Usus: Beati in cœlo ævo sempiterno fruuntur; æternum ævum agunt.
AFFĀBĬLIS, e, gen. com. D’un abord facile, affable, poli. Syn. Comis, placidus, mitis maxime in sermone. Usus: In omni sermone affabilem se præbebat. Cf. [Facilis], [Comitas], [Humanus].
AFFĀBĬLĬTAS, ātis, f. Affabilité. Syn. Comitas sermonis, facilitas in audiendo; alloquendi, audiendi lenitas. Usus: Difficile dictu est, quantum animos hominum conciliet affabilitas, lenitasque sermonis. Cf. [Comitas], [Admitto], [Facilis], [Humanitas].