HĬULCUS, a, um, Fendu. Syn. Hians. )( Concinnus. Usus: Hiulcus et asper verborum concursus, rencontre de mots dure, heurtée, qui forme des hiatus.
HOC, Pour cela; sequente quod vel quo: d’autant plus... que. Syn. Eo. Usus: Consilio tuo utar hoc libentius, quod... Hoc scribe parcius, quo...
HŎDĬE, Aujourd’hui. Syn. Hoc die, hodierno die, nunc, hoc tempore.
HŎDĬERNUS, a, um, D’aujourd’hui. Usus: Disputatio hodierni et hesterni diei.
HŎMĬCĪDA, æ, m. Homicide, meurtrier. Syn. Sicarius.
HŎMĬCĪDĬUM, ii, n. Homicide, meurtre. Syn. Cædes. Usus: Homicidii reus.
HŎMO, ĭnis, m. Homme. Syn. Mortalis, vir; caput. Phras. 1. Homines fugit, il fuit les hommes. Odit celebritatem, fugit homines, lucem aspicere vix potest; celebritas illi odio est, qui lucem ipsam, si possit, fugiat; nunquam ille inter homines est, nunquam cum homine colloquitur, nunquam in oppido consistit, sed solitudines captat et secessus. 2. Homo est raræ et insolitæ virtutis, c’est un homme d’une éminente vertu. Divina hominis virtus est, auctoritas, tanquam de cœlo lapsus, delapsus homo est. 3. Homo vilissimus, homme de rien, vaurien. Ignotum ac vile caput; terræ filius; emptus de lapide: unus de multis; homulus ex argilla et luto factus. Usus: Homo, animal providum, sagax, multiplex, acutum, memor, plenum rationis et consilii, ad cœli, quasi domicilii sui conspectum excitatum. Homo ortus ad mundum contemplandum, ad imitandum DEUM. Homo Deorum immortalium quasi gentilis, omnium animantium principatum tenens, ad intelligendum et agendum ortus.
HŎMŬLUS, i, m. Petit homme, avorton. Syn. Homuncio.
HŎMUNCĬO, ōnis, m. Être vil, faible mortel. Syn. Homulus.
HŎMUNCŬLUS, i, Homme chétif. Syn. Homuncio.