HIRCUS, i, m. Bouc. Syn. Caper. Usus: Hircum olet.
HIRSŪTUS, a, um, Hérissé. Syn. Asper, horridus. )( Glaber. Usus: Animalia spinis hirsuta.
HĬRŪDO, ĭnis, f. Sangsue. Usus: Hirudo ærarii, sangsue du trésor public. (Vulg. Sanguisuga).
HĬRUNDO, ĭnis, f. Hirondelle. Usus: Hirundines æstivo tempore præsto sunt, frigore pulsæ recedunt.
HĬSCO, is, ere, n. Ouvrir la bouche. Usus: Respondebisne ad hæc, aut hiscere audebis?
HISPĬDUS, a, um, Hérissé, velu. Syn. Setosus, horridus.
HISTŎRĬA, æ, f. Histoire. Syn. Rerum gestarum expositio, annales, memoria publica, memoria rerum veterum; monumenta temporum, locorum, hominum, rerum gestarum; omnium sæculorum memoria; monumenta rerum gestarum et vetustatis exempla; res veterum gestæ, et litteris consignatæ. Publica famæ monumenta litteris tradita, prodita; monumenta rerum, quæ in litteris exstant; antiquitatis memoria. Epith. Finitima, mendacior, multa, plena exemplorum, testis temporis, lux veritatis, vita memoriæ, magistra vitæ, nuntia veritatis, perpetua, pura et illustris. Phras. 1. Historia diligenter legenda est, il faut lire attentivement l’histoire. Veterum monumenta volutanda sunt identidem; annales rerum gestarum versandi sunt continenti opera; adeunda sunt frequenter antiquitatis monumenta; evolvenda identidem sunt publicæ famæ monumenta; tenenda est omnis antiquitas, et exemplorum vis. Res gestæ superiorum temporum legendæ identidem, et in memoriam revocandæ; animus crebro ad vetera est referendus; excitanda, renovanda est identidem ex annalium fide antiquitatis memoria; antiquitatis species ex priscis monumentis animo est repræsentanda. Cf. [Memoria]. 2. Historiam scripsit, il a écrit l’histoire, c’est un historien. Res gestas ad memoriam perscripsit; monumentis consignavit; litteris complexus est; memoriæ ac litteris mandavit; litteris prosecutus est; historiam condidit; annalium monumentis res gestas commendavit; res gestas litteris prodidit, memoriæ prodidit. 3. In historia legitur, on lit dans les annales. Annales memorant, perhibent, loquuntur; memoriæ proditum est; annalium monumentis celebratur; litteris consignatum novimus; ex annalium fide constat. Usus: Historiam scribere, tenere, legere; aliquid historiæ mandare. Historia testis temporum, vita memoriæ.
HISTŎRĬCUS, i, m. Historien. Syn. Rerum gestarum et memorabilium scriptor. Rerum Rom. florentissimus auctor.
HISTRĬO, ōnis, m. Histrion, comédien. Syn. Actor scenicus, comœdus, tragœdus. Epith. Exterior, pessimus, facetus; histriones exercitati, novissimi. Usus: Histrionum levis ars. Roscius et Æsopus histriones clari. Histrio motu corporis amorem sibi ab omnibus conciliat, qui omnem personam in scenam tractat.
HĬULCĒ, Avec des hiatus. Usus: Aspere, vaste, hiulce, rustice loqui, parler en faisant des hiatus, durement.