HORRĬFĪCUS, a, um, Terrible, affreux. Usus: Horrificum bellum. Cf. [Horridus].
HORRĬSŌNUS, a, um, Qui fait un bruit horrible, retentissant. Usus: Horrisonum fretum.
HORROR, ōris, m. Tremblement, agitation, frisson. Usus: Qui me horror perfudit? Cf. [Metus], [Timor], [Terror].
HORTĀTĬO, ōnis, f. Exhortation. Syn. Cohortatio. Epith. Grata, maxima, necessaria. Usus: Non hortatione, neque præceptis, sed precibus tecum fraternis ago. Cf. [Monitio].
HORTĀTOR, ōris, m. Celui qui exhorte. Syn. Suasor, consuasor, auctor. Epith. Assiduus. Usus: Auctor, adjutor, hortator ad agendum aliquid. Hortatore non eges, sponte enim exardescis ad litterarum studia. Cf. [Auctor].
HORTĀTŬS, ūs, m. Exhortation. Syn. Hortatio. Usus: Id feci aliorum consilio, auctoritate, hortatu. Cf. [Monitum].
HORTOR, aris, atus sum, ari, d. Exhorter. Syn. Adhortor, suadeo, auctor sum, cohortor, excito, impello, acuo. )( Dehortor, deterreo. Adv. Aliquando, amice, etiam atque etiam, jam dudum, magnopere, separatim, vehementer. Phras. 1. Non opus est te hortari, vous n’avez pas besoin d’exhortations. Hortatione mea non indiges; currentem quid incitem? Hoc non eo dico, ut te oratio mea dormientem excitet, sed potius currentem incitet, atque ad majorem tuorum imitationem cohortetur; cum ad omnem laudem tua sponte properes, non impulsu meo, non est, quod te exhorter ad virtutis studium, quod adhortatione animum firmem, quod ad virtutem arrigam; frustra sim, si longa cohortatione utar, si cohortationem suscipiam, si acri cohortatione ad virtutis studium incitare te velim, si pluribus rationibus ad virtutis studium te impellam; hortatore non eget virtus tua. 2. Parentes filios hortari ad bonas artes debent, les parents doivent exciter leurs enfants à la pratique de la vertu. Impellere filios parentes debent ad eas artes, quarum est æterna possessio; debent incitare, consilio, rationibus, argumentis adducere ad eas artes; ostendere filiis parentes debent bonarum artium fructum; debent hortatores esse filiis, laudare eas artes; id consilii dare, ita consulere, ut eas artes complectantur; auctores filiis parentes esse debent, ut ad eas artes, ut ad earum artium studia sese conferant, applicent seu animum adjungant, toto animo incumbant, quarum possessio vitam æquat, quarum nobis fructum una mors adimit. Ea demum est ad filios egregia parentum cohortatio, qua impelluntur ad eas disciplinas, quarum usus interitu tantum vitæ, nulla re præterea terminetur. Decet parentes illos, qui liberis consultum volunt, non eos ad rem cohortari, quam facile, nullo negotio, arbitratu suo tum largitur, tum eripit fortuna, verum ad eas artes, quarum vitæ par usus et possessio est. Cf. [Excito], [Moneo], [Simulo]. 3. Formulæ hortantis, formules d’exhortation: Age, age vero, agedum; studia, amabo, prosequere. Macte virtute; persequere cœpta, si vir es; sodes, si audes, age, si quid agis.
HORTŬLUS, i, m. Petit jardin. Epith. Jucundior, hortuli propinqui. Usus: Democriti fontibus Demetrius hortulos suos irrigavit.
HORTUS, i, m. Jardin. Epith. Apricus; horti paterni, pretiosi, venales. Usus: Deliciarum causa et voluptatis quosdam in hortis suburbanis suis cum Mitrella sæpe videmus.
HOSPES, ĭtis, m. Hôte, celui qui reçoit ou qui donne l’hospitalité. Syn. Qui divertit, aut apud quem aliquis divertit. Diff. Hospes, hôte, qui gratis et amicitiæ causa alium domo recipit; Caupo, qui pretio aut lucri causa. Epith. Antiquus, edax, minime edax, tam inimicus cœnæ et sumptuosus, gravis, nobilis, nobilissimus, sanctissimus et splendidissimas ornatissimusque vetus et amicus. Phras. 1. Hospitem me in ædibus suis habuit, il m’a donné l’hospitalité dans sa maison. Hospitii jus, et amicitiæ officium præstitit; commodo hospitio, hospitali mensa blande et benigne me accepit; domus ejus mihi sociisque hospitibus patuit; hospitem me admisit; suis me ædibus hospitem excepit; hospitio me humanissime excepit; hospitium lautissimum mihi præbuit; hospite usus sum perhumano. 2. Hospes meus, cum Viennæ essem, affinis tuus fuit, quand j’étais à Vienne, j’avais pour hôte votre parent. Hospite usus sum affini tuo; ad affinem tuum summa illius voluntate diverti; apud affinem tuum laute admodum diversatus sum; deductus sum ad affinem hospitem; apud affinem tuum collocatus sum; cum affine tuo hospitium jungebam, faciebam. Cf. [Excipio]. Usus: 1. Ad hospitem divertere. 2. Hospites admittere, accipere, recipere. 3. Orator nulla in re rudis aut tiro, nec hospes, aut peregrinus esse debet. Adeone tu hospes hac in urbe? Étranger.