HOSPĬTA, æ, f. Hôtesse. Epith. Vetus. Usus: Ego ipsa sum, inquit, hospita.
HOSPĬTĀLIS, e, gen. com. Hospitalier. Syn. Qui libenter recipit. Usus: Domus omnibus apertissima, et hospitalis. (Hospitale, hôpital, vulg. est) rectius dicetur: Diversorium publicum peregrinorum, aut græco vocabulo: Xenodochium; aut, si ægrotis is locus destinatus sit: valetudinarium publicum, græce: Nosocomium, aut Nosodochium, hôtel-Dieu.
HOSPĬTĀLĬTAS, ātis, f. Hospitalité. Usus: Valde a Theophraste laudatur hospitalitas. Cf. [Excipio].
HOSPĬTĀLĬTER, D’une manière hospitalière. Usus: Invitari hospitaliter per domos.
HOSPĬTĬUM, ii, n. Hospitalité, logement; lien qui unit les hôtes. Syn. Diversorium, domus, quæ gratis amicis patet, sedes hospitalis; item: Familiaritas, amicitia. Epith. Agreste, avitum, liberale, magnificentissimum, publicum, vetus, vetustum. Usus: Hospitium facere cum aliquo. Hospitio jungi. Hospitio accipere, recipere quempiam. Est mihi vetus cum illo hospitium. Hospitio renuntiare. Cf. [Hospes].
HOSTĬA, æ, f. Hostie, victime. Syn. Victima. Epith. Maxima, proxima; hostiæ balantes, decoræ gratæque, humanæ, majores. Usus: Diis hostias immolare; humanis hostiis. Deum placare. Præbere hostias ad sacrificandum; hostias adducere, ducere, cædere. Cf. [Consecro], [Eucharistia].
HOSTĬCUS, a, um, D’ennemi, ennemi. Syn. Hostilis. Usus: Vagi milites in hostico errabant, sur le territoire ennemi. Ensis hosticus.
HOSTĪLIS, e, gen. com. Ennemi, de l’ennemi. Syn. Inimicus, infestus, hosticus. Usus: Hostilem in modum vexare quempiam, traiter qqn en ennemi. Hostili in rempublicam animo.
HOSTĪLĬTER, D’une manière ennemie. Syn. Inimice, hostilem in modum, infeste, iniquo animo. Phras. Hostiliter agere, se conduire en ennemi. Hostiliter facere; hostilem in modum vexare; hostiles spiritus gerere, et nullum non genus calamitatis contumeliæque in aliquos edere.
HOSTIS, is, m. Ennemi (génér. public ou de guerre). Syn. Inimicus, perduellis, qui contra rempublicam arma fert, qui patriæ bellum indicit; qui adversus, qui contra arma fert. Epith. Acerbissimus, acerrimus atque infestissimus, amentissimus, profligatissimus, antiquus, antiquissimus, armatus, capitalis, certus, crudelis, domesticus, externus, ferus et immanis, fœdissimus, importunissimus, impurus, impius, justus et legitimus, nefarius, perditus, perpetuus, potens, præsens, sceleratus, teter, teterrimus, togatus. Usus: 1. Ad hostes deficere, passer à l’ennemi. Transire, se conferre, confugere, transfugere. 2. Hostem arcere, repousser l’ennemi. Hostem submovere, prohibere vim hostium bellumque defendere, hostes rejicere. 3. Hostes dissipare, mettre les ennemis en fuite. Fundere, obterere, prosternere, occidere, delere, les détruire. Cf. [Inimicus], [Adversarius], [Infestus].