ILLĬCĬTUS, a, um, Défendu, illicite. Syn. Nefas, non licitum.
ILLĬCĬUM, ii, n. Appât, charme. Syn. Invitamentum, incitamentum. Usus: Profectionis meæ frater illicium fuit. Cf. [Illecebra].
ILLĬCO, Sur-le-champ, aussitôt. Syn. Continuo. Usus: Simul atque bellum cœpit, artes nostræ illico conticescunt. Cf. [Statim].
ILLĪDO, is, līsi, līsum, ere, a. Frapper, briser, broyer contre. Syn. Contundo, confringo. Usus: Serpens illisus et compressus morietur.
ILLĬGO, as, avi, atum, are, a. Lier, attacher, assujettir. Syn. Implico, irretio. Adv. Scite, commodissime. Usus: In oratione aliqua omnes illigare dicendi lepores. Bello aliquem, sermoni illigare.
ILLINC, De là. Syn. Inde, loci et personæ ratione. )( Hinc. Usus: Omnem amorem ejecit illinc, atque in hanc transfudit.
ILLĬNO, is, lēvi, lĭtum, ere, a. Oindre. Syn. Induco, inungo, inficio. Usus: Color fuco illitus. Sordes illinere.
ILLITTĔRĀTUS, a, um, Illettré, ignorant. Syn. Idiota, litterarum ac doctrinæ expers. )( Litteratus. Usus: Incidunt in sermone varia, nec illiterata, nec insulsa. Cf. [Rudis], [Imperitus].
ILLO, Là, vers cet endroit-là (avec mouv.). Usus: Illo facile venies.
ILLŌTUS, a, um, Qui n’est pas lavé, sale. Syn. Sordidus. Usus: Sermone illoto uti et inhonesto, langage grossier.