ILLĔCĔBRA, æ, f. Attrait, charme. Syn. Incitamentum, invitamentum, lenocinium, stimulus, blandimentum, blanditia, illicium. Epith. Maxima, tanta. Usus: Vitiorum, corruptelarum et libidinum illecebris juvenum animos invitare, delinire, irretire, capere, excitare, trahere. Illecebris se dedere. Cf. [Blanditiæ], [Voluptas].

ILLĔPĬDĒ, Sans grâce. Syn. Injucunde, infacete. Usus: Crasse et illepide conquisitum aliquid.

ILLĔPĬDUS, a, um, Peu élégant, grossier; morose, difficile. Syn. Infacetus, putidus. )( Lepidus. Usus: Parens avarus, illepidus, in liberos difficilis. Cf. [Ineptus].

ILLĪBĀTUS, a, um, Non souillé, sans tache. Syn. Intactus, purus, integer, intaminatus, intemeratus, inviolatus, incorruptus. Usus: Flos illibatus populi. Veteres et illibatas majorum divitias profundere. Cf. [Purus].

ILLĪBĔRĀLIS, e, gen. com. Peu noble, peu généreux, avare. Syn. Ignobilis, sordidus, avarus. )( Liberalis. Phras. Illiberaliorem hoc homine vidi neminem, je ne connais pas d’homme moins généreux. Neminem, qui tam esset alienus ab humanitate, qui ita expers esset humanitatis, vidi unquam. Humanitatem liberalitatemque ignorare videtur; ita nihil agit liberaliter, ut illiberalitatem esse virtutem existimare videatur. Ille, si quisquam alius, inofficiosus est maxime; de humanitate minime laborat; officii tam negligens est, ut nemo magis. Usus: Genus jocandi illiberale; questus illiberalis. Cf. [Parcus], [Sordidus], [Illiberalitas].

ILLĪBĔRĀLĬTAS, ātis, f. Caractère peu généreux, avarice, lésinerie. Syn. Sordes, avaritia. )( Liberalitas, humanitas. Cf. [Agrestis], [Inhumanus].

ILLĪBĔRĀLĬTER, Peu noblement; d’une manière sordide. Syn. Sordide, avare, ingrate. Usus: Neque indiligenter, neque illiberaliter.

ILLIC, Ici, . Usus: Illic sum.

ILLĬCET vel ĪLĬCET, Allez, vous pouvez vous retirer, (formule pour congédier). Aussitôt, sur-le-champ.

ILLĬCĬO, is, lexi, lectum, ere, a. Charmer, gagner, attirer, séduire. Syn. Allicio, induco, allecto. Usus: Similitudo illicit ad amicitiam. Cf. [Allicio].