IGNŌRANTĬA, æ, f. Ignorance. Syn. Ignoratio, inscitia, inscientia. Phras. Non est mirum, errare eum, cujus tanta est ignorantia, il n’est pas étonnant qu’un homme si ignorant se trompe. Non est, cur miremur, si sæpe labitur is, qui est omnium imperitissimus; cujus ignorantia, inscitia summa est; qui omnes inscitia vincit; cui neminem inscitia parem invenias; quem omnia latent; qui nihil prorsus novit, qui nullam partem doctrinæ tenet; qui doctrinæ expers, in maxima rerum omnium ignoratione versatur. Cf. [Ignorans]. Usus: Ignorantia litterarum.
IGNŌRĀTĬO, ōnis, f. Ignorance, manque de savoir. Syn. Ignorantia. )( Scientia. Usus: Versari in summa rerum ignoratione. Nescio, quis nos teneat error et misera veri ignoratio.
IGNŌRO, as, avi, atum, are, a. Ignorer. Syn. Sum ignarus, sum nescius; nec usu, nec ratione cognitum habeo. Adv. Diutius, impune, omnino, ne quid, turpiter aliquid, vehementer causam. Phras. Quid eventurum sit, ignoro, je ne sais ce qui arrivera. Quo res casura sit, quid consequi possit, nescio; non dispicio, quid allatura sit dies; explorata non habeo, latent me, quæ inde nasci possunt incommoda; quid futurum sit, me fugit, non assequor, conjectura assequi non possum; divinare non possum, quæ dies ipsa feret, patefaciet; mente percipere non possum, quo res, quem in locum res evasura sit; futuri casus mihi non patent, non aperti sunt. Cf. [Nescio]. Usus: Ignoro plane de filio.
IGNOSCO, is, nōvi, nōtum, ere, a. et n. Pardonner. Syn. Parco, veniam do, remitto. Phras. Ignosco tibi, je vous pardonne. Omnium, quæ alia super alia ausus es, veniam facio; voluntaria oblivione injurias contero; gratiam injuriarum omnium facio; condono præterita; condono amici precibus vitam tuam; dolorem meum amici voluntati ac precibus condono; iracundiam meam amicorum caritati dimitto, impunitatem injuriæ do, concedo; remitto culpam, ejusque memoriam abjicio. Cf. [Parco], [Venia], [Condono]. Usus: Sceleris pœnam prætermittere, ignoscere vocatur. Præteritis ignoscere. Hoc mihi, quæso, ignosce.
IGNŌTUS, a, um, Inconnu. Syn. Obscurus, qui in hominum ignoratione versatur. Phras. Homo est ignotus, cet homme n’est pas connu. Omnibus incognitus; quem nemo viderit unquam; nemo, qui mortalis esset, audiverit. Albus, aterve homo sit, ignoramus, cujus omnis ætas propter humilitatem in hominum ignoratione versatur; cujus nomen, famaque in obscuro est; quem generis humilitas arbitrantium judiciis subduxit. Cf. [Nescio]. Usus: Homo ignotus. Res in vulgus ignota.
ĪLĬA, ōrum, n. pl. Flanc, ventre. Syn. Molles et cavæ ad latera partes, et ad lumbos. Usus: Inflata dolore ilia rumpere.
ILLĀBOR, ĕris, lapsus sum, abi, d. Tomber dans. Syn. Influo. Usus: Sensim pernicies illapsa in civium animos, sensim avaritia immigravit. Voluptas ad sensus affluit et illabitur.
ILLĂCRĬMOR, aris, atus sum, ari, d. Pleurer. Usus: Socratis morti semper illacrimor. Cf. [Lacrimor].
ILLĂQUĔO, as, avi, atum, are, a. Prendre au lacet; enlacer, prendre, séduire. Syn. Irretio, implico, capio. Usus: Illaqueatus legum periculis. Cf. [Implico].
ILLE, A, UD, Celui-ci, celle-ci; ce, cet, cette. Usus: Ipsum quidem illud. Ego ille ipse sum. Illa ista virtus. Homines minime mali illi quidem.