IMBREX, ĭcis, Tuile faîtière. Syn. Tegula curta et obtorta, quæ tectis applicari solet.
IMBŬO, is, ŭi, ūtum, ere, a. Imbiber, imprégner; instruire, façonner. Syn. Inficio, tingo; instituo. Usus: Tela veneno, lanam colore imbuere. Pueri animum bonis opinionibus, ingenium artibus, pectus pietate imbuere. Bellum odio, gladium scelere imbuere. Errorum pravitate imbui. Cf. [Doceo].
ĬMĬTĀBĬLIS, e, gen. com. Imitable. Syn. Quod imitatione aliquis assequi potest. Usus: Imitabilis orationis sublimitas.
ĬMĬTĀTĬO, ōnis, f. Imitation. Syn. Æmulatio. Epith. Depravata, fallax, nimia, periculosa. Usus: Excellentium hominum virtus est imitatione digna. Periculosam exempli imitationem posteris prodere. Imitatione consequi virtutem alicujus. Comœdia est imitatio vitæ.
ĬMĬTĀTOR, ōris, m. Imitateur. Æmulator, æmulus. Epith. Imitatores faceti, multi, permulti. Usus: Æmulus et imitator studiorum meorum. Majorum suorum, veterum facinorum imitator.
ĬMĬTĀTRIX, īcis, f. Imitatrice. Epith. Prava, temeraria et inconsiderata. Usus: Gloriæ imitatrix fama popularis.
ĬMĬTOR, aris, atus sum, ari, d. Imiter. Syn. Adumbro, exprimo, imitatione exprimo; exemplum ab aliquo transfero, sequor, exsequor. Simulo, fingo. Phras. 1. Decet te majores imitari, il vous convient d’imiter vos ancêtres. Majorum laudem cupidissime persequi; vitam avorum et consuetudinem exprimere; imitando consequi; e majoribus similitudinem ducere; majorum vestigia persequi, ad majorum facta te exercere; in majorum velut unici exempli, mores et instituta abire; pedem in majorum vestigiis ponere; per calcatam a majoribus semitam incedere; rationes tuas ad majorum rationes adjungere, ad æmulandum patrum decus accendi te convenit; majorum insistere, ingredi vestigia; facta eorum et consulta sectari, adumbrare. 2. Non deest ex majoribus tuis, quem imitere, vous trouvez parmi vos ancêtres des modèles à imiter. Non deest ex majoribus, unde tibi, quod imitere, capias; quam sequare; cujus teras vestigia; cujus vestigia sequaris; cujus vestigiis inhæreas, insistas; a quo tibi exemplum capias, sumas, habeas; quem tibi exemplar proponas; cujus exemplo vivas; cujus exemplum sequare; qui tibi exemplo sit; cujus ad imitationem vivas; cujus sis imitator, discipulus; quem auctorem habeas; cujus exempla intueare; a quo vivendi normam et exempla petas; in cujus vestigia incurras; cujus imaginem morum vitæque imitatione referas. Cf. [Exemplum], [Conformo], [Sequor]. Usus: Heroum veteres casus imitari et exprimere.
IMMĀNIS, e, gen. com. Énorme, immense; cruel, féroce. Syn. Ferus, importunus. )( Mitis, mansuetus. Phras. Homo immanis, un homme barbare. Homo, in quo nec hominis quidquam est præter figuram et speciem, neque Romani, præter habitum et sonum linguæ, pestis ac bellua immanis; homo omni diritate et agresti immanitate teterrimus. Cf. [Barbarus]. Usus: Immanis et fera natura, audacia; immane facinus. Cf. [Crudelis].
IMMĀNĬTAS, ātis, f. Cruauté, inhumanité. Syn. Feritas, diritas. Epith. Silvestris, barbara, detestabilis, nefaria, nova, singularis, tanta, vetus. Usus: Omni diritate, et immanitate teterrimus, efferatus. Cf. [Barbaries].
IMMANSUĒTUS, a, um, Sauvage, cruel. Syn. Ferus, barbarus. )( Mansuetus. Cf. [Atrox].