AFFLICTĀTĬO, ōnis, f. Peine physique et morale. Syn. Ægritudo cum vexatione corporis. Cf. [Miseria].
AFFLICTĬO, ōnis, f. Affliction, abattement. Syn. Angor. Usus: Habet ardorem libido, sed ægritudo majora quædam, tabem, cruciatum, fœditatem, afflictionem. Cf. [Miseria].
AFFLICTO, as, avi, atum, are, a. Tourmenter, maltraiter, désoler. Syn. Ango, vexo, affligo, conficio. Usus: Tu me accusas, quod me afflictem. Cf. [Affligo].
AFFLICTOR, aris, atus sum, ari, p. Être affligé, désolé. Syn. Angor, vexor, affligor. Adv. Acerbissime, gravius, turpius, vehementius. Phras. Valde afflictatur, il est très-affligé. Malis conflictatur undique; calamitatibus, infortuniis premitur, torquetur, cruciatur, conficitur gravissimis: vitam ducit inter ærumnas miseram, infelicem, calamitosissimam, magnas quotidie acerbitates perferre, exhaurire cogitur; angoribus opprimitur; molestiis innumeris implicatur; malis ingentibus obruitur, oneratur. Multa sunt, ac gravia, quæ hominem angunt. Usus: Vide, quantum fratris morte afflictetur, squaleat. Vehementer afflictatur respublica.
AFFLICTOR, ōris, m. Celui qui renverse, destructeur. Syn. Qui affligit, et vexat. Usus: Odit te senatus afflictorem, et proditorem dignitatis, auctoritatis, ordinis, ac nominis sui.
AFFLICTŬS, ūs, m. Choc, frottement, collision. Syn. Afflictatio. Usus: Effœminata virtus afflictu occidit.
AFFLICTUS, a, um, part. v. affligo. Abattu, malheureux. Syn. Miser, prostratus, ærumnosus, calamitosus. Phras. Mœrore ac miseriis perditus; æger animi; æger et exulceratus animus, animus dolore, calamitate fractus; obrutus, oppressus malis; mœrore confectus, exanimatus, consternatus; calamitate vexatus, perturbatus, exagitatus. Cf. [Miser]. Usus: Afflictum erigere, perditum recreare.
AFFLĪGO, is, flixi, flictum, ere, a. Abattre, ruiner, accabler. Syn. Vexo, perturbo, perdo, pessumdo, prosterno, deprimo. )( Levo, recreo, erigo. Phras. Galliam hæresis graviter afflixit, l’hérésie a été pour la France une source de maux. Multa mala peperit hæresis; multa damna, detrimenta, incommoda, infortunia attulit, intulit, invexit, importavit; Gallia multa ab hæresi damna tulit, pertulit, passa, perpessa est; multa detrimenta cepit, accepit; multis damnis affecta est; in gravissima mala incidit, incurrit. Gravissimis afflicta malis, vehementer vexata, exercita, debilitata, comminuta est ab novarum religionum sectatoribus. Iidem summis difficultatibus universam Galliam affecere; in multas difficultates conjecere, impulere. Magnæ ex hæresi calamitates exstitere, accidere, evenere, obvenere, contigere; illatæ, allatæ, oblatæ sunt. Hæresis Galliæ exitiosa, perniciosa; exitio, damno, calamitati fuit; Galliam perdidit; fortunis omnibus evertit; in ultimum discrimen, in miserrimum statum, in hanc omnium deterrimam, miserrimamque conditionem adduxit. Hæresis Galliæ mala gravissima ingessit; multas sollicitudines confecit; exitium, perniciem creavit, peperit; salutem afflixit; calamitatem summam ac pestem importavit. Cf. [Torqueo], [Doleo], [Tristitia]. Usus: 1. Illius statuam proturbant, affligunt, comminuunt, dissipant, renverser une statue. Navim ad scopulos affligunt, briser le navire contre les écueils. 2. Transl. Curæ animos; prava exempla juventutem affligunt, corrompre abattre. Quoties afflictum, eversum, perditum te, fractum et afflictum calamitate erexi, confirmavi? Luctu, mœrore, ægritudine, mœstitia afflictum; afflictam virtutem tuam, animum, salutem, fortunam, dignitatem levavi, restitui? afflicto, jacenti dexteram porrexi?
AFFLO, as, avi, atum, are, 1ᵒ a. Souffler sur, communiquer en soufflant. 2ᵒ n. Se répandre, transpirer. 3ᵒ p. Être inspiré. Syn. Aspiro, spiro, exhalo. Usus: Afflaverat nescio quid rumoris, je ne sais quel bruit s’était répandu. Cave, ne quid mali tibi afflet sociorum importuna licentia. Poetæ divino spiritu afflantur. Odor e floribus afflatur.
AFFLŪENTĬA, æ, f. Abondance. Syn. Ubertas, copia. Usus: Ex hac affluentia et copia omnium rerum arrogantia nascitur. Cf. [Copia].