IMPRŪDENTER, Par ignorance, imprudemment. Syn. Per imprudentiam, per ignorantiam, inscienter. )( Scienter, Prudenter. Cf. [Temere].
IMPRŪDENTĬA, æ, f. Ignorance. Syn. Inscitia, inscientia. )( Scientia, prudentia. Usus: 1. Id non imprudentiæ, sed perfidiæ assignandum. 2. Error, erreur, imprudence. Imprudentia in purgationem confertur, cujus partes sunt inscitia, casus, necessitas. Emissi teli imprudentia. Cf. [Error], [Temere], [Aberro].
IMPŬBES, is, et ĕris, m. Qui n’a pas atteint l’âge de puberté. Syn. Adolescentulus.
IMPŬDENS, entis, gen. com. Effronté, impudent. Syn. Inverecundus. )( Pudens, Phras. 1. Homo est plane impudens, cet homme est sans pudeur. Homo est, qui audacter, impudenter dicat faciatque omnia; dudum os perfricuit; pudorem dimisit; homo est præmortui jam pudoris; perfrictæ frontis; ingenio inverecundo, incredibili importunitate et audacia insigniter impudens; qui verecundiæ fines omnes transilierit; os hominis insignemque impudentiam quis ignoret? Ore est durissimo ac plane ferreo; homo est, qui verecundiam dudum ab ecerit; pudorem exuerit; frontem perfricuerit; exhausti pudoris homo est; homo est pudoris expers ac modestiæ; qui verecundiæ repagula refregerit omnia; qui omnem a se verecundiam removit, longissimeque projecit; qui pudorem omnem abstersit; qui pudorem omnem dedidicit, proscripsit; qui verecundiæ septa finesque transilivit. 2. Impudens es in petendo, vous demandez avec impudence. Quæ, malum! ista tua est in petendo confidentia? quam inverecundum animi ingenium? Nihil te pudet, non vereris, non erubescis, res tantas toties a me petere? Petitiones tuæ omni rubore carent; oris impudentis es, atque aversi a pudore animi in petendo; tanta cum petas, pudore nullo suffunderis. Usus: Qui verecundiæ fines semel transierit, eum naviter oportet esse impudentem.
IMPUDENTER, Impudemment. Syn. Confidenter, audacter.
IMPUDENTIA, æ, f. Effronterie, impudence. Syn. Confidentia, os impudens, durum, ferreum. )( Verecundia. Epith. Admirabilis, impudica, incredibilis, insignis, non minor, mira, perspicua, similis, singularis, summa, tanta, tam varia. Usus: Os hominis insignemque impudentiam agnoscite. Audacia fretus et impudentia in omnem licentiam effunditur. Cf. [Impudens].
IMPŬDĪCĬTĬA, æ, f. Impudicité. Usus: Impudicitiæ se dedere. Cf. [Luxuria].
IMPŬDĪCUS, a, um, Impudique. Syn. Lascivus, libidonosus, luxuriosus. )( Pudicus. Phras. Homo impudicus, débauché. Homo petulans ac protervus, qui eo semper trahitur, quo libido rapit; plenus stupri, sceleris, flagitii, quem non modo nequitiæ nomen oblectet. Quæ nota domesticæ turpitudinis non inusta vitæ est? Quod privatarum rerum dedecus non hæret infamiæ? Quæ libido oculis, quod facinus a manibus, quod flagitium a toto corpore abfuit? Homo omnis turpitudinis exemplum, probrum juventutis, senectutis ludibrium. Homo perdita nequitia, libidine, intemperentia; quem nec pudor ab infamia, nec generis macula a turpitudine avocare possit; qui omnia pudoris ac honestatis repagula perfregerit. Cf. [Luxuria], [Libidinosus]. Usus: Impudica loqui. Mulier impudica.
IMPUGNĀTĬO, ōnis, f. Attaque, assaut. Syn. Oppugnatio.
IMPUGNO, as, avi, atum, are, a. Attaquer. Syn. Oppugno. Cf. [Oppugno].