INCANTO, as, avi, atum, are, n. Enchanter. Syn. Carmine magico veneficium affero. Animum magicis illecebris pellicio, fascino; magicis sacris utor; nefaria mysteria nuncupo.
INCASSUM, En vain. Incassum tela jactantur. Cf. [Frustra].
INCAUTĒ, Sans précaution, imprudemment. Syn. Incallide, imprudenter, temere. Cf. [Temere].
INCAUTUS, a, um, Imprudent. Syn. Improvidus. Cf. [Imprudens], [Simplex].
INCĒDO, is, cessi, cessum, ere, n., nonnunquam a. Avancer, marcher. Syn. Ingredior, ambulo. Adv. Sensim. Phras. Modeste incedendum est, il faut marcher modestement. Non utamur aut tarditatibus in gressu mollioribus, ne pomparum ferculis similes videamur, nec in festinationibus nimias suscipiamus celeritates. Pleno modestoque gradu ingrediamur; alacriter, sed modeste se inferat, oportet, qui decorum amat. Usus: Quam teter incedebat! incessi repente omnibus lætitiis.
INCENDĬUM, ĭi, n. Incendie. Syn. Ardor, flamma. Epith. Acerrimum, commune, domesticum; fortissimum, impium, malum, præsens, tantum, universum. Phras. Ortum est ingens incendium, il s’est élevé un grand incendie. Incendium deflagrationem toti urbi minatur; exuruntur tecta, templa incendio fumant; latius usque funditur incendium; prope adest, ut urbs tota incendio hauriatur, deleatur. Non fortuito, sed oblato incendio tecta conflagrant; urbs tota conjectis ignibus inflammata ardet; concepto igne urbs tota continenti incendio collucet. Urbs tota ignibus ac ruinis miscetur. Cf. [Ardeo], [Comburo], [Flamma]. Usus: Incendium facere, excitare, allumer. Incendio conflagrare, brûler. Incendium ruinis exstinguere, éteindre. Ab incendio eripere, liberare, sauver des flammes.
INCENDO, is, si, sum, ere, a. Incendier. Syn. Inflammo, incendium facio; ignem vel faces infero, admoveo, subjicio; concremo, uro, exuro; ignem injicio, conjicio. Cf. [Accendo], [Comburo]. Adv. Vehementius. Usus: 1. Naves incendi jussit. 2. Transl. Hortor, incito, excito, exhorter, animer. Aliorum in se odia; cupiditatem, desideria alicujus incendere. Gloriæ studio incendi. Cf. [Excito], [Impello].
ĬNCENSĬO, ōnis, f. Incendie, embrasement. Syn. Incendium. Usus: Incensione urbem, internecione cives, vastitate Italiam liberavi.
INCENSUS, a, um, Enflammé. Usus: Mulier incensa odio. Imperator incensus ad rempublicam pene gerendam. Cf. [Fervidus].
INCERTUS, a, um, Incertain. Syn. Obscurus, fallax, dubius, in dubia opinione, in casu positus, non constans. Phras. 1. Incerta res est, la chose est incertaine. Res est in incerto posita, in incerto relicta; in casu res est; res etiamnum fluctuat; quid nox diesque ferat, incertum est; ejus rei ratio explicata, explorata, expedita nondum est. 2. Quid de me futurum sit, incertum est, je ne sais ce qui m’arrivera. Suspensas habeo vivendi rationes; suspenso animo sum; metu, exspectatione suspensus hæreo; fluctuat animus, pendet, jactatur; ancipiti cura distrahor. Cf. [Dubito], [Dubius]. 3. Quod vitæ genus amplectar, incertus sum, j’ignore encore quel genre de vie je dois suivre. Nulli fortunæ adhæret animus per omnia vitæ genera errans; jam dudum inquiro, si qua ad portum via fluctuantem ferat; nondum stat sententia, quam in partem suspensæ vitæ rationes inclinaturæ sint; consiliis distrahor magis, quam feror. Usus: Incerti animi hominum, et exitus prœliorum. Ætas puerilis maxime lubrica et incerta. Suspensus et incertus obscura spe pendeo; omnia in dubium incertumque revoco. Cf. [Dubius], [Dubito], [Inconstans].