1. INDĀGO, as, avi, atum are, a. Rechercher. Syn. Vestigo, investigo, inquiro. Adv. Acutissime. Phras. 1. Philosophia veritatem indagat, la philosophie recherche la vérité. Omnibus vestigiis, diligentissimis disquisitionibus verum perscrutatur; pertentat, vestigat omnia, ut verum perspiciat; omni contentione verum invenire, summa cura studioque veritatem exquirere, protrahere in lucem allaborat; rimatur omnia; velut odore verum, aut aliquo leviter presso vestigio persequitur; scrutatur omnia et excutit; odoratur omnia, et e tenebris eruere nititur. 2. Hostem indagare, examiner les positions de l’ennemi. E tuto hostem speculari; discurrere circa vias, et oculis perlustrare omnia; conquisitores emittere. Usus: Initia exitii indagavi. Agitata occultis conjurationibus consilia necdum vulgata indagavi, patefeci. Acutissime indagare, odorari omnia, e tenebris eruere. Cf. [Inquiro], [Quæro].

2. INDĀGO, ĭnis, f. Action d’entourer, de cerner le gibier. Syn. Investigatio, inquisitio. Usus: Saltum indagine cingere, entourer la forêt d’un cordon de chasseurs.

INDE, De là. Syn. Illinc. Usus: Jam inde a principio, ab ortu hujus imperii. Inde has litteras dedi.

INDĔCENTER, D’une manière inconvenante. Usus: Indecenter obstrepunt.

INDĔCŌRĒ, D’une manière inconvenante. Syn. Præter decorum. Usus: Cave, ne quid indecore, aut effeminate facias.

INDECŌRUS, a, um, Inconvenant, messéant, déplacé. Syn. Turpis, inhonestus, pravus, quod non decet. Usus: Indecorum de rebus parvis amplissime dicere. Cf. [Turpis].

INDĒFENSUS, a, um, Qui est sans défense. Usus: Indefensi, inulti peribitis?

INDEMNĀTUS, a, um, Qui n’a pas été jugé (condamné juridiquement). Syn. Non damnatus, judicio elapsus. )( Condemnatus. Usus: Indemnatum, innocentem civem occidere.

INDEX, ĭcis, m. Qui montre, signe, indice. Syn. Qui aliquid indicat. Epith. Neque obscurus, neque incertus, falsus, verus. Usus: Vox index stultitiæ. Animi indices oculi. Indices detulerunt, rei confessi sunt.

INDĬCĬUM, ii, n. Indication; trace, signe, marque. Syn. Signum, argumentum, documentum, vestigium, nota, species, insigne. Usus: 1. Certissima indicia et argumenta sceleris ostendere, afferre, deferre, patefacere, prouver, faire voir. Indicium sceleris habere, accipere, avoir des indices. Phras. Cædis factæ indicia certa sunt, il y a des marques palpables du meurtre qui a été commis. Locus ipse, impressa loco cruenta vestigia cædem loquuntur; peractæ cædis indicio sunt vestigia cruenta sabulo impressa; cædem factam hæc testantur, ostendunt, coarguunt; cædis peractæ fidem faciunt, index cædis ipse locus est, et impressa solo cruenta vestigia. Cf. [Signum], [Indico].