ĬNEXPUGNĀBĬLIS, e, gen. com. Inexpugnable. Syn. Tutus, munitus, invictus.
ĬNEXSPECTĀTUS, a, um, Inattendu. Syn. Insperatus, repentinus. Cf. [Improviso].
ĬNEXSŬPĔRĀBĬLIS, e, gen. com. Infranchissable, invincible. Usus: Vis fati, Alpes inexsuperabiles.
INFĂCĒTUS, a, um, (inficetus), Grossier. Syn. Inurbanus, inconcinnus. Usus: Mendacium infacetum.
INFĀCUNDUS, a, um, Peu éloquent. Usus: Vir acer, nec infacundus.
INFĀMĬA, æ, f. Mauvaise renommée. Syn. Dedecus, nota, macula, probrum, labes, ignominia, nota turpitudinis. Epith. Communis, gravis, falsa, insignis, magna, sempiterna, summa, tanta, vera, vetus. Phras. 1. Infamiam alicui creare, diffamer qqn. Conflare infamiam alicui; infamia aliquem aspergere; notam infamiæ alicui inurere; labem inferre nomini; labem aspergere; maculam inurere; macula afficere; aspergere aliquem; turpitudine nomen alicujus fœdare; ignominiæ labem inurere; notam inurere ad ignominiam sempiternam; infamiæ nomen subjicere. Cf. [Labes], [Macula], [Fama], [Detraho], [Infamo]. 2. Infamiam purgare, se réhabiliter. Effugere, levare, sarcire infamiam; labem eluere; turpitudinem delere. 3. Infamiam habere, être déshonoré. Laborare, flagrare infamia; in infamia esse; infamiam subire; venire in sermonem et vituperationem hominum; notam subire ac turpitudinem; in turpitudinem venire; turpitudine notari; traduci per ora hominum; infamia aspergi. Cf. [Infamis], [Infamo], [Dedecus]. Usus: Infamiam conflare. Infamia aspergere, inurere. Infamiam magnam concipere.
INFĀMIS, e, gen. com. Malfamé, perdu d’honneur, déshonoré. Syn. Turpis; omnium scelerum libidinumque maculis notissimus; sceleribus notatus, omni dedecore coopertus, tristi nota insignis; ignominia notatus; insignis omnibus notis turpitudinis; oppressus dedecore et infamia; infamia flagrans; omni dedecore infamis. Usus: Turpis adolescentia, vita infamis, omni dedecore cooperta. Cf. [Dedecus].
INFĀMO, as, avi, atum, are, a. Décrier, diffamer, calomnier. Syn. Noto; ignominiam, notam; maculam inuro; ignominia noto; existimationem offendo, deformo; famæ detraho; infamiam affero; maledictorum notis inuro. Phras. 1. Non leve crimen est alios infamare, c’est un grand crime que de diffamer les autres. Infamiam inferre; crimen in alicujus vitam moresque jacere, conjicere; sempiternam alicui ignominiam imponere; in alienam famam involare; existimationem offendere; alicujus honori labem inferre. Cf. [Infamiam creare], [Detraho]. 2. Infamatus est graviter, il a été gravement déshonoré. Infamiam magnam subiit; inusta illi nota est ad ignominiam sempiternam; dedecore et infamia pressus, oppressus est; infamia, gravi ignominia notatus. Cf. [Infamiam habere], [Detraho], [Labes], [Macula]. 3. Illi magis, quam tu, infamabuntur, ils seront plus déshonorés que vous. Plus illi subibunt dedecoris, quam tu; plus illis afferet ea res infamiæ, quam tibi; majori illi infamia, quam tu flagrabunt; gravior ad eos redundabit infamia, quam in te; hoc illis potius fraudi erit, quam tibi; plus illi ferent ignominiæ quam tu. Cf. [Infamia]. Usus: Tua moderatio aliorum infamat injuriam.
INFANDUS, a, um, Horrible, affreux. Syn. Nefandus, exsecrandus.
1. INFANS, antis, m. f. Enfant. Syn. Vagiens puer. Usus: Nutrices omnia mansa pueris infantibus in os inferunt. Infantum incunabula. Non infantibus pepercerunt.