INFRĔQUENS, entis, omn. gen. Peu assidu; peu nombreux. Syn. Parum frequens. Usus: Senatus infrequens, le sénat qui n’est pas en nombre. Et Romæ, et in prædiis sum infrequens. Cf. [Rarus].
INFRĔQUENTĬA, æ, f. Petit nombre, rareté. Syn. Paucitas, solitudo.
INFRINGO, is, frēgi, fractum, ere, a. Briser, anéantir, ruiner. Syn. Frango, concido, debilito. Usus: Animos alicujus, spem, audaciam, vires, dignitatem, auctoritatem infringere. Elanguescit, debilitatur, infringitur tua industria. Manus infringere, faire claquer ses doigts. Cf. [Frango].
INFŪCĀTUS, a, um, Fardé. Syn. Fucatus, coloratus. Cf. [Sincerus].
INFŬGĬO, is, fūgi, ĭtum, ere, S’enfuir. Syn. Confugio. Usus: Ne in tribunatus portum infugeret.
INFŬLA, æ, f. Ruban, bandelette. Syn. Mitra, diadema. Usus: Sacerdotes cum infulis et verbenis. Venditis imperii infulis, fleurons.
INFŪMĀTUS, a, um, Séché à la fumée. Usus: Carnes infumatæ.
INFUNDO, is, fūdi, fūsum, ere, a. Verser dans, répandre, faire pénétrer. Syn. Fundo, instillo. )( Effundo. Usus: Luxum, vitia in civitatem infundere; se in stirpem, genus alienum infundere; in memoriam ut in vas, ea, quæ discimus, infunduntur. Infusa in urbem barbaries, peregrinitas.
INFUSCO, as, avi, atum, are, a. Rendre brun; gâter, corrompre. Syn. Inficio. Usus: Quos aliqua barbaries domestica infuscat. Vicinitas non infuscata malevolentia. Cf. [Inficio].
INGĔMĬNO, as, avi, atum, are, a. Redoubler. Syn. Gemino.