INGIGNO, is, gĕnŭi, gĕnĭtum, ere, a. Adhibetur tantum præter, tempore ac supino. Inculquer dès la naissance. Syn. Ingenero. Usus: Ingenita naturæ virtus. Veri inveniendi cupiditatem nobis natura ingenuit.
INGLŌRĬUS, a, um, Qui vit sans gloire. Syn. Inhonoratus. )( Honoratus. Usus: Vita inhonorata, ignobilis, ingloria. Cf. [Contemptus].
INGLŬVĬES, ēi, f. Voracité, gourmandise. Syn. Voracitas. Cf. [Gula], [Vorax].
INGRĀTĒ, En ingrat. Syn. Animo ingrato, illiberaliter. Usus: Ingrate nostra facilitate abutuntur.
INGRĀTĬIS, abl. adverbii loco sumptus. A regret, à contre-cœur, contre le gré de. Usus: Tuis ingratiis abibo (te invito ac repugnante). Cf. [Invitus].
INGRĀTIS, Malgré qqn. Syn. Invito, cum mala gratia. )( Cum bona gratia. Usus: Extorquendum est invito et ingratis, quod debet.
INGRĀTUS, a, um, Ingrat. Syn. Immemor beneficii, gratiæ. )( Gratus. Adv. Crudeliter, impie. Phras. 1. Ingratus es, vous êtes un ingrat. Ingratum te præbes; ingrate agis; gratiam non refers; gratiam non reddis; gratiam a te non fero; officium in te requiro, desidero; officium non præstas; meis in te meritis non respondes; mea in te officia non rependis; officia officiis non compensas; memorem beneficii animum non præstas; in vitium animi ingrati incidisti; turpem ingrati animi culpam sustines; de referenda gratia parum es sollicitus, parum laboras, parum cogitas; referendæ gratiæ haudquaquam studiosus es. 2. Nihil pejus odi, quam animi ingrati vitium (Vulg. Ingratitudinem), je ne hais rien tant que l’ingratitude. Nullum odiosius mihi crimen est ingrati animi culpa; nullum hominum genus acerbius odi, acerbiore insector odio, quam qui gratiam bene meritis non referunt; qui de gratia referenda minimum cogitant, parum laborant; cum omne crimen, tum vero prætermissæ gratiæ, neglecti officii culpa gravis admodum, molesta et odiosa mihi est; odi immemorem beneficii animum, et ingrati animi crimen detestor. Usus: 1. Nihil cognovi ingratius, in quo vitio nihil non mali inest. Ingrati animi crimen horreo. Ingratus animus. 2. Molestus, odiosus, désagréable. Si ingrata tibi sunt officia mea, non committam, ut tibi insanire videar. Cf. [Odiosus], [Molestus].
INGRĂVESCO, is, ere, n. Croître, s’accroître, augmenter. Syn. Glisco, cresco, gravior fio. Adv. Vehementius. Usus: Ingravescit in dies malum. Annona ingravescit. Corpora defatigatione ingravescunt. Cf. [Augeo].
INGRĔDĬOR, ĕris, gressus sum, grĕdi, d. Entrer; marcher sur ou vers. Syn. Intro, introeo, me infero, ineo, pedem infero, pedem pono, adeo, accedo. Adv. Audacius, æqualiter, paulo secius, pedetentim, penitus, similiter, tarde, timide. Usus: 1. Iter, causam, vitam honestam ingredi. Hoc die primum in spem libertatis ad dicendum ingressus sum. Vestigiis majorum ingredi. 2. Aggredior, incipio, commencer. Id nunc facere ingredimur. De iis dicere ingressus sum. Consilium, rationem vivendi, bellum ingredi. 3. Gradior, eo, aller, marcher. Libere ingredi. Hanc viam vix sine casu aliquo, aut prolapsione ingrediere. Cf. [Incedo], [Aditus].
INGRESSĬO, ōnis, f. Entrée dans; marche. Syn. Introitus, aggressio, incessus. Epith. Obscura, antiqua, moderata. Usus: Interdum orationis cursus est incitatior, interdum ingressio moderatior.