INGRESSŬS, ūs, m. Commencement, début; marche. Syn. Incessus. Usus: Vestigiis odorari ingressus cujuspiam. Orationis vestigia ingressumque non vidi.
INGRŬO, is, ŭi, ere, n. Menacer, être imminent. Syn. Impendeo. Usus: Periculum, metus, morbus ingruit. Cf. [Immineo].
INGURGĬTO, as, avi, atum, are, a. — se, Se précipiter, se ruer sur. Syn. Infero, immitto. Usus: Se in copias alicujus, in multa flagitia ingurgitare, se ruer sur la fortune de qqn, se plonger dans tous les vices. Cf. [Immergo].
ĬNHĂBĬLIS, e, gen. com. Inhabile. Syn. Ineptus.
ĬNHĂBĬTĀBĬLIS, e, gen. com. Inhabitable. Syn. Vastus, incultus, desertus. )( Habitabilis.
ĬNHĂBĬTO, as, avi, atum, are, n. et a. Habiter dans. Syn. Habito.
ĬNHÆRĔO, es, hæsi, hæsum, ere, n. Rester attaché à, adhérer. Syn. Hæreo, insideo. Adv. Penitus. Usus: Animi corporibus inhærentes. Inhæret visceribus dolor. Inhæret id in mentibus omnium. Cf. [Hæreo], [Adhæreo].
ĬNHĀLO, as, avi, atum, are, a. Exhaler. Syn. Exhalo, afflo. Usus: Teterrimam nobis popinam inhalabas.
ĬNHĬBĔO, es, ŭi, ĭtum, ere, a. Retenir, arrêter. Syn. Cohibeo, coerceo. Usus: Inhibere remos, remiges. An te non inhibet vox miserorum? Cf. [Cohibeo], [Comprimo], [Coerceo].