INNĀTUS, a, um, Naturel, inné. Syn. Insitus, ingenitus, ingeneratus. )( Assumptus, adventitius. Usus: Innata est homini probitas, vel potius insita.
INNĀVĬGĀBĬLIS, e, gen. com. Qui n’est pas navigable.
INNECTO, is, nexŭi, nexum, ere, a. Lier avec. Syn. Necto.
INNĪTOR, ĕris, nixus vel nīsus sum, niti, d. S’appuyer sur. Syn. Inclinor, reclinor. Phras. In te uno respublica innititur, la république s’appuie sur vous seul, c. à d., vous êtes le seul soutien de la république. Tuum est fulcire labefactatam rempublicam. In te uno nititur salus civitatis; in te uno, atque in spe consilii tui requiescit; fortunæ omnium nostrum tuæ fidei innituntur. Usus: Fortuna hostium uni viro innititur. Respublica in tuis humeris innititur.
INNO, as, avi, are, n. et a. Nager dans. Syn. Innato.
INNŎCENS, entis, omn. gen. Innocent. Syn. Qui nihil nocet, qui nulli injuriam facit, integer, culpa vacans, ad quem ne suspicio quidem criminis perveniat; ab omni culpæ suspicione remotissimus, nullius probri compertus, a culpa vacuus, crimine innoxius. Phras. 1. Innocens sum in ea causa, je suis innocent dans cette affaire. Longe remotus a culpa sum; procul absum ab ejus rei culpa; culpa careo; culpa vaco; culpam ejus rei non sustineo; expers culpæ sum; affinis culpæ non sum; purus a culpa sum; tam absum a culpa, quam qui maxime; culpæ ejus mihi non sum conscius; extra culpam sum; in culpa non sum; in me conferri culpa non potest; culpa ea in me conferenda, mihi assignanda, adscribenda, attribuenda non est; ejus rei culpa hærere in me non potest; abest a me ea culpa longissime; abhorret ab ea culpa vitæ meæ institutique ratio; procul a me hæc culpa est; extra noxam sum; is sum, quem nulla ejus culpæ suspicio violarit. 2. Innocentem accusas, vous accusez un innocent. Insontem, immerentem, nullo meo merito, injuria, injuste, inique, contra jus et æquum in crimen vocas; nihil peccavi, nihil admisi, nullo me scelere adstrinxi, abs te tamen accusor; expertem, criminis innoxium me exagitas; vacuum a culpa in judicium vocas, reum facis, persequeris; tu me sine causa, immerito in culpam vocas, in infamiam adducis. Cf. [Accuso]. 3. Multi innocentes condemnantur, on condamne bien des innocents. Sæpe, qui culpam non admiserunt, judicio, judicum sententiis damnantur; multi falso scelere damnantur; multi oblato falso crimine insontes opprimuntur; multi nullius probri comperti, in quibus nullius inest peccati infamia, innoxii damnantur; multi immerita damnatione afficiuntur, iniquis judiciis circumveniuntur, opprimuntur, expertes culpæ criminis pœnas luunt. Usus: Innocens dicitur, non qui leviter nocet, sed qui nihil nocet. Vir innocens, integer, religiosus. C. Integer.
INNŎCENTER, Honnêtement, d’une manière irréprochable. Usus: Vita innocenter acta.
INNŎCENTĬA, æ, f. Innocence, intégrité, vertu. Syn. Integritas vitæ et morum. Epith. Par, singularis, vetus, summa. Usus: Innocentia est talis affectio animi, quæ noceat nemini. Vir summa integritate et innocentia. Cf. [Integer].
INNŎCŬUS, a, um, Inoffensif, qui ne fait pas de mal. Syn. Innocens.
INNŎVO, as, avi, atum, are, a. Renouveler. Syn. Renovo, novum facio.