INSĀNĀBĬLĬS, e, gen. com. Incurable. Syn. Desperatus; quod curationem, medicinam non admittit. Usus: Morbus, plaga, contumelia insanabilis. Cf. [Desperatus].
INSĀNĒ, A l’excès, à la folie. Syn. Vehementer, cum impetu.
INSĀNĬA, æ, f. Folie. Syn. Furor. Epith. Non mediocris, molesta naturalis, præstans, ridicula, tolerabilis, utilis. Phras. 1. Vi doloris in eam insaniam incidit, ut mentem inde nunquam receperit, la douleur l’a rendu tellement fou qu’il n’a plus jamais recouvré l’intelligence. Vi doloris ita a mente discessit, ita mentem perdidit, ita sibi excidit, insaniæ morbo ita affectus est, ita de potestate mentis exiit, ita mente motus est, ita de mente deturbatus est, ita a mente desertus est, ut rationem in perpetuum amiserit; ut ad sanitatem inde nunquam redierit; ut furorem deinceps nunquam deposuerit; ut ad bonam mentem revocari nunquam potuerit; ut a furore et dementia nunquam se ad sanitatem retulerit; ut illum postea nemo ratione præditum viderit; ut nunquam postea convaluerit. 2. Lis amissa eum ad insaniam adegit, la perte de son procès l’a rendu fou. Mentem illi exturbavit; de sanitate illum ac mente deturbavit; in rabiem hominem egit; ad insaniam impulit, adegit, redegit; mentem illi emovit omnem. Usus: Insania est mentis ægrotatio et morbus. In insaniam incidere. Aliquem ad insaniam adigere. Insania et dementia deflagrare. Cf. [Furor], [Deliro], [Delirus], [Amens].
INSĀNĬO, is, īvi vel ii, ītum, ire, n. Être fou. Syn. Desipio, furo, mentem amitto, mente captus sum, sanus non sum, deliro. Adv. Apertissime. Usus: Inter omnes, qui insaniunt, insanissimus. In alienos insanus insaniisti. Cf. [Furor], [Deliro].
INSĀNUS, a, um, Fou, insensé. Syn. Non sanus, amens, furens, fanaticus, vesanus, alienus a mente; a sanitate, a se ipso discedens; remotæ mentis; mentis impos. Phras. Insanus est, il est fou. Præceps amentia fertur; mente captus est; tragico Oreste et Athamante dementior, et vinculis constringendus; a mente desertus; lymphato similis; a ratione aversus; mens eum reliquit; mens a sua illi sede locoque dejecta est; in potestate mentis non est; de potestate mentis, de consilio, de ratione, de mente exiit; de sanitate, de statu mentis deturbatus est; a mente discessit; mens illi sua a sede dimota est. Cf. [Furiosus], [Delirus], [Deliro], [Insania]. Usus: Homo fraternis flagitiis, sororis stupris insanus.
INSĂTĬĀBĬLIS, e, gen. com. Insatiable. Syn. Insaturabilis. Usus: Insatiabili gaudio completur. Insatiabilis voluptas, cupiditas.
INSĂTŬRĀBĬLIS, e, gen. com. Insatiable. Syn. Insatiabilis. Usus: Insaturabile abdomen.
INSĂTŬRĀBĬLĬTER, Sans pouvoir être rassasié. Syn. Sine satietate.
INSCENDO, is, di, sum, ere, n. et a. Monter sur. Usus: Inscendere in arborem.
INSCĬENS, entis, omn. gen. Qui ne sait pas, qui ignore. Syn. Imprudens. )( Sciens. Usus: Insciens fecisti, an sciens? Cf. [Imprudens].