INSCĬENTER, Avec ignorance. Syn. Imprudenter.
INSCĬENTĬA, æ, f. Ignorance. Syn. Inscitia, ignorantia. )( Scientia. Epith. Multa. Usus: In maximis mihi erroris et inscientiæ tenebris lumen prætulisti. Inscientia multa versatur in vitio. Cf. [Ignorantia].
INSCĪTĒ, En ignorant, maladroitement. Syn. Imperite. )( Scite. Usus: Inscite nugari.
INSCĪTĬA, æ, f. Ignorance, sottise. Syn. Inscientia, imprudentia, stultitia. Epith. Miserabilis, summa. Usus: Ineuntis ætatis inscitia senum prudentia est regenda. Magna est in illo inscitia.
INSCĪTUS, a, um, Ignorant, sot. Syn. Inelegans, male compositus et absurdus. Cf. [Ineptus].
INSCĬUS, a, um, Ignorant, qui ne sait pas. Syn. Insciens, rudis, imperitus; imprudens. Usus: Tu me ignaro, inscio, nec opinante hoc ausus es? Non sum inscius, magnam esse historiæ utilitatem. Cf. [Ignarus].
INSCRĪBO, is, scripsi, scriptum, ere, a. Écrire; orner d’une inscription. Syn. Incido, imprimo, mando litteris, in codicem refero. Usus: Vestris monimentis, in vestris monimentis nomen suum inscripsit. Libellum meum Oratorem inscripsi. Epistola patri inscripta. Sibi aliquid in animo inscribere. Cf. [Scribo].
INSCRIPTĬO, ōnis, f. Inscription. Syn. Titulus. Epith. Plenior, præclara, falsa. Usus: Decernere alicui statuam cum inscriptione præclara.
INSCULPO, is, psi, ptum, ere, a. Graver sur ou dans. Syn. Incido, imprimo, inscribo. Usus: Res animo insculptas habere. Omnibus insita est et insculpta Deorum notitia. Natura insculpsit in mentibus nostris. Cf. [Scalpo].
INSĔCO, as, cŭi, ctum, are, a. Couper. Syn. Incido, seco. Usus: Aliquem dentibus insecare, déchirer qqn avec les dents, le mordre.