INSECTĀTĬO, ōnis, f. Poursuite, attaque. Usus: Abstinere aliorum insectatione.
INSECTOR, aris, atus sum, ari, d. Poursuivre, attaquer. Syn. Consector, insequor; peto, agito, exagito. Adv. Inimice, insolenter, petulantissime, vehementer. Usus: Clamore aliquem; contumeliis, minis, maledictis insectari. Insector ultro et insto accusatori et urgeo. Miserorum fortunam insectari. Cf. [Agito], [Vexo], [Inimicus].
INSĒDĀTUS, a, um, Soulevé. Syn. Commotus. )( Sedatus. Usus: Grave, turbulentum, insedatum genus hominum.
INSĔPULTUS, a, um, Non enseveli. Syn. Inhumatus. )( Sepultus. Usus: Miseri et insepulti acervi civium.
INSĔQUOR, ĕris, sĕcūtus sum, sequi, d. Suivre, poursuivre. Syn. Insector, sequor, persequor, subsequor, excipio. Adv. Acriter, longius, undique, necessario. Usus: Insequor fugientem. Insequi aliquem stricto gladio. Quæ non insequens hora antecedente populo Romano illuxit? Cf. [Sequor].
1. INSĔRO, is, sĕrŭi, sertum, ere, a. Mettre dans, insérer. Syn. Impono, immitto. Usus: Pueris cibum in os inserere. Collum in laqueum, manum in peram inserere. 2. Immisceo, mêler. Deos minimis rebus, falsa veris, se negotiis inserere.
2. INSĔRO, is, sēvi, sītum, ere, a. Semer, planter. Usus: Inserere oleam vitibus.
INSERVĬO, is, īvi vel ĭi, ītum, ire, n. Donner ses soins, s’appliquer à. Syn. Servio, operam do vel navo. Adv. Fideliter, studiose. Usus: A quo plurimum sperant, huic plurimum inserviunt. Inservire suis commodis, reipublicæ commodo, alterius honori, voluptati, auribus. Cf. [Servio].
INSĬDĔO, est, sēdi, sessum, ere, n. et a. Étre assis ou situé sur, se fixer sur, occuper. Syn. Hæreo, inhæreo. Adv. Penitus. Usus: Macula in republica insedit penitus et inveteravit. Ita tibi insidet suspicio, ut penitus evelli non possit. Insidet in animo dictum, opinio, dolor.
ĬNSĬDĬÆ, ārum, f. pl. Embuscade, embûche. Syn. Fraus. Epith. Abstrusæ, clariores luce, crudeles, domesticæ, fictæ, manifestæ, mediæ, multæ, nefariæ, occultæ, præsentes, quotidianæ, tantæ ac tam absconditæ, urbanæ. Phras. 1. Insidias illi struxit, il lui a dressé des embûches. Insidias fortunis ejus tetendit, molitus, machinatus est; laqueos ejus fortunis non paucos tetendit; dolum ejus capiti alium ex alio nexuit; insidias in ejus caput ac fortunas non semel comparavit; caput ejus non semel clandestinis consiliis petiit, appetiit; aditum nefariis ad ejus direptionem consiliis præparavit; capiti ejus et fortunis imminuit. Cf. [Insidior], [Observo]. 2. Ejus insidias vix effugit, il a eu de la pine à se dérober à ses embûches. Prope aberat, quin in ejus insidias præcipitaret; ægre ejus tot petitiones ac laqueos declinavit; vix tot ejus ex insidiis elapsus est; vix periculum, quod capiti impendebat, depulit; vix occultas, quibus petebatur, insidias vitavit. Usus: 1. Insidias facere, dresser une embuscade. Insidias alicui tendere, ponere, instruere, parare, collocare. 2. In insidias incidere, venire, intrare, tomber dans une embuscade. 3. In insidiis considere, subsidere, se mettre en embuscade. 4. In insidiis ponere, locare, collocare milites, placer ses soldats en embuscade. 5. Ex insidiis consurgere, s’élancer d’une embuscade. 6. Insidias cavere, éviter une embuscade. Insidias antevenire, vitare, patefacere, detegere.